Ο Νίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι η κλήρωση των προκριματικών του Μουντομπάσκετ 2027 επιτρέπει στην Εθνική ομάδα να ανανεωθεί και να ανασυγκροτηθεί χωρίς να απουσιάσει από κάποιο λαμπερό ραντεβού.
Tη μέρα που θα γίνει το τζάμπολ του Μουντομπάσκετ στην Qatar Airlines Arena, ή όπως αλλιώς λέγεται το γήπεδο της Ντόχα τέλος πάντων, 27 Αυγούστου 2027 μέσα στο διάπυρο λιοπύρι, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα πλησιάζει στα 33α γενέθλιά του. Ο νυν αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας Κώστας Παπανικολάου και ο Κώστας Σλούκας, οσονούπω αντίπαλοι στα μαρμαρένια αλώνια του σχεδόν γειτονικού Άμπου Ντάμπι, θα έχουν κλείσει τα 37.
O «Μαθουσάλας» της τωρινής ομάδας Νικ Καλάθης, γεννημένος τον Φεβρουάριο του 1989, θα κοντεύει τα 39. Ο Τόμας Γουόκαπ, Έλληνας και αυτός εσχάτως, θα είναι 35άρης, όπως και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο. Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης θα κλείσει τα 34 λίγες μέρες μετά το Μουντομπάσκετ. Ο Ιωάννης Παπαπέτρου θα είναι 33, ο Ντίνος Μήτογλου και ο Βασίλης Τολιόπουλος 31, ο Γιώργος Παπαγιάννης στρογγυλά 30.
Από τους δώδεκα μπασκετμπολίστες που φόρεσαν τα γαλανόλευκα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, ο μοναδικός του οποίου το έτος γέννησης αρχίζει από «2» (και τελειώνει σε πολλά μηδενικά) είναι ο 25χρονος σήμερα Νίκος Χουγκάζ. Προσθέτω τον Νίκο Ρογκαβόπουλο (2001), ο οποίος απουσίασε για λόγους που δεν είναι της παρούσης και ελπίζω να διευθετηθούν. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος γεννήθηκε το 1997, οι Πάνος Καλαϊτζάκης και Δημήτρης Μωραΐτης το 1999. Ο Μιχάλης Λούντζης, πρώτος επιλαχών για τη Λιλ, το 1998.
Μετάφραση, για όποιον βαρέθηκε να μετράει κεράκια: όλοι ανεξαιρέτως οι παίκτες που απαρτίζουν τον βασικό κορμό της Εθνικής Ανδρών θα είναι στα τριανταφεύγα όταν ξεκινήσει το Μουντομπάσκετ της άμμου. Όποιος πιστεύει ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027 ταιριάζει στη σημερινή φορεσιά της «επίσημης αγαπημένης» καλύτερα να βγάλει τη φουστανέλα και να φορέσει κελεμπία. Χρειάζεται καινούρια ρούχα, η ξεπεσμένη βασιλοπούλα.
Δεδομένου μάλιστα ότι το καλοκαίρι του 2026 είναι άδειο από μεγάλες διοργανώσεις, η Εθνική θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τη διετία που έρχεται για να ανανεωθεί εκ βάθρων και να ανασυγκροτηθεί, ώστε να παραμείνει αξιόμαχη και ανταγωνιστική. Ειδάλλως, κινδυνεύει να μείνει εκτός μεγάλων διοργανώσεων για 3-4 καλοκαίρια σερί, μέχρι το επόμενο Ευρωμπάσκετ (2029). Προσωπικά θεωρώ απολύτως βέβαιο, ότι στο φετινό Ευρωμπάσκετ (Κύπρος-Λετονία) θα ακούσουμε το κύκνειο άσμα του Καλάθη, του Σλούκα, του Παπανικολάου, ίσως και του Γουόκαπ. Όσων, τέλος πάντων, βετεράνων βρουν τον δρόμο που οδηγεί στη Λεμεσό.
Οι νεότερες γενιές εμφανίζουν δειλά -ή λιγότερο δειλά- κάποια πρόσωπα ικανά να στελεχώσουν την Ανδρών σχετικά σύντομα: τον Αβδάλα, τον Ζούγρη, τον Σαμοντούροφ, τον Μαντζούκα, τον Νικολαΐδη, τον Καρακώστα, καθώς και ορισμένα παιδιά που ήδη σπουδάζουν στην Αμερική: Λιοτόπουλος, Χιτικούδης, Αμπόσι, Σούλης και άλλα.
Εάν οι ζυμώσεις που γίνονται στο παρασκήνιο (με κεντρικό πρόσωπο τον Νίκο Ζήση) ευοδωθούν, μπορεί μεθαύριο να δούμε στα μπλε τον γιο του Πέτζα Στογιάκοβιτς ή και τον γιο του Ντούσαν Βούκτσεβιτς. Για τη θέση του νατουραλιζέ η Ομοσπονδία ρίχνει δίχτυα δεξιά κι αριστερά, σε παίκτες που δεν έχουν την παραμικρή ρίζα στην Ελλάδα, αλλά χρήσιμο είναι να θυμόμαστε ότι (εκτός του Γουόκαπ, και των αδελφών Μήτρου-Λονγκ) περιμένει στις εφεδρείες και o 29χρονος Τάιλερ Ντόρσεϊ.
Υπάρχουν σίγουρα και άλλοι (π.χ. ομογενείς που αγωνίζονται στο ΝCAA), σχετικά απαρατήρητοι από τα ραντάρ. Όπως γνωρίζετε γεννήθηκα πεσσιμιστής ή τουλάχιστον αυτόν παριστάνω, ωστόσο η εικόνα είναι λίγο καλύτερη απ’ ότι φανταζόμουν. Οι νέοι, βέβαια, είναι ακόμη άγουροι και ανέτοιμοι για απλωτές στα βαθιά. Στο πρόσωπο του Βασίλη Σπανούλη, η Εθνική διαθέτει έναν άξιο δάσκαλο κολύμβησης, ικανό όχι μόνο να διδάξει, αλλά και να εμπνεύσει με το ανάστημά του.
Οφείλουμε, ωστόσο, να είμαστε ρεαλιστές. Η Εθνική της επόμενης ημέρας δεν θα έχει το ανάστημα της σημερινής ούτε θα κοιτάζει στα μάτια αντιπάλους όπως η Σερβία, η Γαλλία και η Γερμανία. Η δική μου πρόβλεψη είναι ότι θα πρέπει σύντομα να συμβιβαστούμε με ένα αναπαυτικό κάθισμα στο μεσαίο ράφι του ευρωπαϊκού μπάσκετ, εκεί όπου σήμερα στριμώχνονται η Ιταλία, η Κροατία, η Σλοβενία, η Λετονία, η Τουρκία, το Βέλγιο.
Η φιλοδοξία όπως ενσαρκώνεται στο βλέμμα του Σπανούλη θα είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος, η αυτογνωσία ένας ακόμη πιο χρήσιμος. Η κλήρωση των προκριματικών του Μουντομπάσκετ 2027 ήταν ένα απρόσμενο δώρο, αφού ανοίγει διάπλατα τον δρόμο της πρόκρισης στα τελικά. Τη φοβόμουν πολύ αυτή την κληρωτίδα, αλλά τα δάχτυλα του παλιόφιλου Καρμέλο έδωσαν ρυθμό για συρτάκι.
Για να πάει η Εθνική μας στη Ντόχα, θα πρέπει να τερματίσει 1η ή 2η ή 3η σε ένα γκρουπ ομάδων που, εκτός της ίδιας, περιλαμβάνει επίσης την Ισπανία, το Μοντενέγκρο, τη Γεωργία, την Πορτογαλία και άλλες τρεις που θα προκύψουν από προ-προκριματικούς: Ρουμανooυγγαρίες, Βορειομακεδονίες, Νορβηγοδανίες, λοιπές δημοκρατικές και λιγότερο δημοκρατικές δυνάμεις.
Με αγώνες μέσα-έξω, σε έξι παράθυρα που θα διεξαχθούν Νοέμβριο, Φεβρουάριο, Ιούνιο, Αύγουστο, Νοέμβριο, Φεβρουάριο. Δεν λέω ότι θα είναι εύκολο, αφού πολλές από τις ομάδες που προαναφέρθηκαν θα παραταχθούν με πλήρη σύνθεση, αλλά σίγουρα πρόκειται για βατό και ευωδιαστό μονοπάτι.
Ακόμα και αν υποτεθεί ότι οι Ισπανοί είναι αχτύπητοι, που δεν είναι σε καμία περίπτωση, πώς να αποκλειστεί μία στοιχειωδώς καλή Εθνική Ελλάδας από το Μαυροβούνιο, τη Γεωργία και την Ουγγαρία; Τα προ-προκριματικά μπορεί να στείλουν στην παρέα και τους Κροάτες, αλλά μόνο αν αυτοί βρουν τρόπο να τερματίσουν δεύτεροι σε ομιλάκι με Δανία και Νορβηγία. Επίσης τους Ουκρανούς, εφ’ όσον περάσουν τις Ελβετία και Σλοβακία. Αλλά και πάλι ωραίοι είμαστε.
Για να καταλάβει κανείς πόσο πιο δύσκολη θα μπορούσε να είναι η κλήρωση, αρκεί να ρίξει ένα βλέφαρο στους παραδιπλανούς Ομίλους. Από το σετάκι Γ’ + Δ’ Όμιλος, θα αποκλειστεί μία τουλάχιστον από τις Σερβία, Ιταλία, Λιθουανία, Τουρκία: ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Από την οχτάδα των Ομίλων Ζ’ + Η’, περισσεύουν δύο από τις Γαλλία, Σλοβενία, Τσεχία, Βέλγιο, Φινλανδία. Και, όχι, wild cards σαν αυτή που μας έστειλε το 2014 στη Γρανάδα δεν προβλέπονται πια.
Η δική μας προκριματική εξάδα στη δεύτερη φάση (με έπαθλο τρία εισιτήρια για το Κατάρ) θα είναι κάτι σαν Ελλάδα, Ισπανία, Μαυροβούνιο, Γεωργία, Ουκρανία, Δανία. Μέχρι και πρωτιά μπορεί να χτυπήσουμε, αν πάνε όλα καλά. Τεταρτιά, πάντως, δύσκολα! Έτσι μου ‘ρχεται να μπω στο Skyscanner, να βρω πτήσεις για Ντόχα.
Η χθεσινή κλήρωση μας έδωσε το δικαίωμα να οραματιζόμαστε ομαλή συνέχεια προς τη νέα εποχή, αλλά ας μη βιαζόμαστε. Προέχει το Ευρωμπάσκετ 2025, όπου η απερχόμενη γενιά θα παίξει την τελευταία της ζαριά για μία διάκριση. Τα ερωτηματικά είναι ως συνήθως πολλά και τα όνειρα ακόμη περισσότερα. Έχουμε μπροστά μας ολόκληρο καλοκαίρι για να κρατήσουμε τη φλόγα αναμμένη.