Στη Super League 2 είναι πιο εύκολο να παίξεις ποδόσφαιρο;
«Όσο ανεβαίνεις είναι πιο εύκολο. Έχει πιο καλούς ποδοσφαιριστές και πιο καλά γήπεδα. Αν περάσεις εκεί τη νοοτροπία και έχεις την εμπιστοσύνη δεν έχει να φοβηθείς τίποτα».
Οι γεωγραφικές συνθήκες πόσο δύσκολες είναι;
«Πολύ δύσκολες. Εγώ το καλοκαίρι ήθελα να παίξουμε επτά φιλικά. Κάναμε δυο με τη Μύκονο, ένα εκεί και ένα εδώ και μετά από πίεση στη διοίκηση πήγαμε στην Αθήνα και παίξαμε με τον Αστέρα Β’ AKTOR στην Τρίπολη για να παίξουμε με ομάδα ανώτερης κατηγορίας, σε γήπεδο όπως είναι της Τρίπολης, για να καταλάβουν οι παίκτες πως είμαστε για ανώτερη κατηγορία. Δώσαμε και ένα φιλικό με τον Εθνικό Πειραιώς. Δύσκολη συνθήκη. Για αυτό δεν ήμασταν 100% έτοιμοι στην αρχή της σεζόν».
Πως έχεις στο μυαλό σου να το διορθώσεις αυτό;
«Τώρα θα πάμε προετοιμασία. Δεν μπορούμε να μείνουμε στο νησί. Η ομάδα ανέβηκε επίπεδο, οπότε πρέπει όλοι να ανέβουμε επίπεδο. Η διοίκηση, η ομάδα, οι ποδοσφαιριστές και οι προπονητές. Όλοι πρέπει να βελτιωθούμε, και πρέπει να γίνουμε καλύτεροι.
Ποιος είναι ο ρόλος των φιλάθλων σε αυτήν την πορεία;
«Ο κόσμος είναι δίπλα στην ομάδα. Αγάπησαν την ομάδα και την αγκάλιασαν και παρά το γεγονός ότι παίζαμε δύσκολες ώρες, όπως στις 11 ή 12 το πρωί, στα μεγάλα παιχνίδια ήταν γεμάτο το γήπεδο. Όλο το νησί ήταν πάνω στην ομάδα και μιλούσε γι’ αυτή. Μας χαιρετούσαν στον κόσμο κλπ. Ήταν κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί.
Ο κόσμος δε μου δημιουργεί κάποια πίεση, γιατί έχω βάλει κάποια όρια. Τόσο εγώ όσο και οι ποδοσφαιριστές περνάμε πολλές ώρες στο γήπεδο. Δεν είναι η κλασική ομάδα. Πάω στο γήπεδο στις 12:00 και φεύγω στις 17:00. Έχουμε φτιάξει γυμναστήριο, οι παίκτες κάθονται στο γήπεδο να συζητήσουν, είναι εκεί οι φυσιοθεραπευτές, οι μασέρ, ο αναλυτής και μιλάει με τον καθένα, είναι εκεί ο γυμναστής για να κάνει κάτι έξτρα. Εκεί βλέπουμε το video, ετοιμαζόμαστε για την προπόνηση. Εκεί γίνεται η ζύμωση της ομάδας. Στο νησί είναι εύκολο να γίνει αυτή η διαδικασία, όμως όχι στην Αθήνα. Άλλο να θέλεις μια ώρα να φτάσεις στο γήπεδο κι άλλο πέντε λεπτά».
Θα είσαι ο προπονητής που θα οδηγήσει τη Σύρο στη Super League 2;
«Υπάρχει μια πολύ θετική προσέγγιση και μια πολύ καλή αύρα για συνεργασία. Και εγώ θέλω να μείνω σε κάτι που δημιουργήσαμε με τους συνεργάτες μου αλλά πρέπει να αναλάβει η διοίκηση, να κάνει sprint για να είναι έτοιμη να διεκδικήσει με αξιώσεις την παραμονή της στην κατηγορία. Μιλάμε για μια ομάδα που δεν μπορεί να έχει μεγάλο μπάτζετ. Καταλαβαίνετε ότι είναι κάτι πρωτόγνωρο για το νησί και τις Κυκλάδες. Νομίζω πως πρέπει να τρέξουν οι διαδικασίες για το γήπεδο. Ήδη ο Περιφερειάρχης κι ο Αντιπεριφερειάρχης κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις ώστε το γήπεδο να είναι έτοιμο να φιλοξενήσει ματς Super League 2 και η διοίκηση πρέπει να κάνει τις κινήσεις για ενίσχυση ώστε να έχουμε μια κανονική ομάδα».
Σε δέκα χρόνια που βλέπεις τον εαυτό σου; Ποιο είναι το όνειρο σου;
«Σε αυτή τη συζήτηση ακούγομαι πολύ εγωιστής, όμως δεν είμαι τόσο. Γενικότερα στη ζωή μου είμαι πιο χαμηλών τόνων. Για παράδειγμα κάναμε φιέστα, αλλά εμένα δεν μου αρέσει να πανηγυρίζω. Απλά κάναμε τη δουλειά μας. Δε μου αρέσουν τόσο πολύ οι πανηγυρισμοί και η προβολή. Με συνεπαίρνει επειδή μιλάμε για ποδόσφαιρο. Δεν μου αρέσει η προβολή αλλά καταλαβαίνω ότι είναι αναγκαία. Δέκα χρόνια είναι πολύ μακριά. Στα επόμενα χρόνια θέλω να είμαι πολύ ψηλά και να έχω καθιερωθεί σε αυτό το επίπεδο. Ακόμη δεν έχω κάνει τίποτα. Μιλάμε για τη Γ’ Εθνική της Ελλάδας αυτή τη στιγμή. Στο μυαλό μου είναι πως κάποια στιγμή στο μέλλον θα προπονήσω στην Premier League. Δεν ξέρω αν θα γίνει ποτέ. Οι πιθανότητες είναι πολύ λίγες, αλλά γιατί να το βγάλω από το μυαλό μου; Μπορεί να μου αφαιρέσει κάποιος αυτό το δικαίωμα; Κατά 99,9% δε θα γίνει αλλά υπάρχει και το 0.1% που θα ελπίζω. Το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κάποιος θα το έπαιρνε και τελικά ήμασταν εμείς. Το θέμα είναι ο τρόπος που το καταφέραμε. Κατακτήσαμε το πρωτάθλημα μέσα στο γήπεδο με κοινή παραδοχή ότι η ομάδα έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο. Είναι χαρά μου που το λέω επειδή μου αρέσει το ποδόσφαιρο.
Τώρα το επόμενο βήμα. Αν μου δοθεί η ευκαιρία πρέπει να αποδείξω πως μπορώ να είμαι προπονητής στη Super League 2. Τώρα απέδειξα ότι μπορώ να είμαι στη Γ’ Εθνική. Αν με ρωτάς μέσα μου είμαι, όμως αν σου πω πως είμαι προπονητάρα θα μου πεις “κάτσε ρε φίλε, βοηθός ήσουν”. Δεν με φύτεξε κανείς στη Super League 2. Πήγα Junior, Pro Junior, Α’ τοπικό, Γ’ Εθνική και τώρα πάω Β’ Εθνική, δημιουργώντας το, με πολύ κόπο και αγώνα. Για αυτό είμαι περήφανος, αισιόδοξος και πιστεύω πως θα φτάσουμε ψηλά».
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Gazzetta RSS .