Η δέσμευση για αγωνιστική βελτίωση παρέμεινε στα λόγια για τον Άρη ο οποίος έχει να επιδείξει μόλις τρεις νίκες στο Πρωτάθλημα σε διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών.
Οι διαδοχικές νίκες του περασμένου Σεπτέμβρη μοιάζουν πλέον με μακρινή ανάμνηση καθώς ο Άρης συνεχίζει να δίνει κάκιστες αγωνιστικές παραστάσεις, εκτροχιασμένος από τους βασικούς στόχους του. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από τις αρχές του περασμένου Οκτώβρη κι έπειτα, έχει να επιδείξει τρεις νίκες στη Stoiximan Superleague επί ΑΕΛ, Αστέρα Τρίπολης και Παναιτωλικού συν την αντίστοιχη επί του τελευταίου για τον θεσμό του Κυπέλλου. Τα αποτελέσματα φανερώνουν μια ομάδα ανήμπορη να κερδίσει παιχνίδι, πολύ πιο προβληματική είναι δε η αγωνιστική εικόνα και η αδυναμία προπονητή και ποδοσφαιριστών να ανταποκριθούν – έστω στοιχειωδώς – στο ύψος των περιστάσεων.
Η τελευταία εικόνα του γκρουπ στο Πανθεσσαλικό στάδιο ήταν τουλάχιστον αποκρουστική. Μια ομάδα η οποία όχι απλά δεν κατάφερε να φτάσει σε τελική προσπάθεια αλλά ήταν τόσο ανήμπορη σε σημείο που δεν μπορούσε να χτίσει μια σοβαρή επίθεση. Με παθητικό ρόλο απέναντι στον Βόλο, στηριζόμενη αποκλειστικά και μόνο στην καλή αγωνιστική περίοδο που διάγει ο τερματοφύλακάς της (σ. σ. Γιώργος Αθανασιάδης). Και με τον Μανόλο Χιμένεθ βυθισμένο στις δικές του σκέψεις οι οποίες κάθε άλλο παρά βελτίωσαν την ομάδα του. Ίσα-ίσα που την μπέρδεψαν ακόμη περισσότερο με τις παρεμβάσεις του στο δεύτερο ημίχρονο.
Στο ερώτημα… «αν υπάρχει ζήτημα αντικατάστασης του Μανόλο Χιμένεθ;», Θόδωρος Καρυπίδης (πρωτίστως) και Ρούμπεν Ρέγες οι οποίοι κατέληξαν στον 61χρονο τεχνικό δεν δείχνουν να πιστεύουν ότι ο Ισπανός προπονητής μπορεί να γυρίσει τον διακόπτη. Δεν είναι μόνο η εικόνα της ομάδας όσο και η καθημερινότητα αυτής η οποία υποδηλώνει ότι ο έμπειρος τεχνικός δεν μπορεί να προσφέρει βοήθειες. Καιρό τώρα, ο Χιμένεθ παραμένει στην τεχνική ηγεσία είτε γιατί αποφεύγεται μια ακόμη αλλαγή – ενδεχομένως και λόγω εντυπώσεων – είτε γιατί δεν βρίσκεται προπονητής ο οποίος θα αναλάβει μια τόσο προβληματική ομάδα σε σημείο ανάπτυξης της αίσθησης ότι θα προσφέρει μια μικρή βελτίωση. Κι έτσι όλες οι αποφάσεις έχουν μετατεθεί για το τέλος της σεζόν και ο Άρης παραμένει κάπου στη μέση της βαθμολογίας δίχως ουσιαστικό στόχο παρά τις ευκαιρίες που προκύπτουν κάθε Σαββατοκύριακο μέσα από τις γκέλες των υπολοίπων. Χρόνος και παιχνίδια υπάρχουν, αλλά δεν έχει δημιουργήσει την αίσθηση ότι μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση.
Το ζήτημα δεν έχει να κάνει όμως μόνο με τα αποτελέσματα, όσο με την εικόνα της ομάδας. Κάθε Σαββατοκύριακο, ο Άρης έχει… ραντεβού με το άγνωστο, με πιθανότερο το ενδεχόμενο μιας μέτριας έως κακής εμφάνισης. Είναι από τις πλέον δυσλειτουργικές ομάδες του Πρωταθλήματος διαθέτοντας τη δεύτερη χειρότερη επίθεση αυτού. Οι δύο τερματοφύλακές του (σ. σ. Αθανασιάδης και Διούδης) είναι μέσα στην πρώτη 15αδα των κορυφαίων της σεζόν με σύνολο 49 αποκρούσεις, δείγμα και του αμυντικού προβλήματος που έχει αυτή η ομάδα.
Εν τέλει, η πραγματικότητα έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τις προφορικές δεσμεύσεις καθώς, κάμποσες εβδομάδες πριν, σημειωνόταν με σιγουριά ότι οι επιστροφές σημαντικών παικτών θα άλλαζαν την εικόνα της ομάδας σε συνδυασμό με το βατό πρόγραμμα. Αυτό δεν έχει συμβεί και μένει να φανεί αν θα αλλάξει κάτι στα παιχνίδια που ακολουθούν.