Δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι για την ΑΕΛ Novibet που όχι μόνο κοίταξε στα μάτια τον μεγάλο της αντίπαλο, αλλά φεύγει από το γήπεδο με την χαρμολύπη της ισοπαλίας και αυτό λέει πολλά για την δουλειά του Σάββα Παντελίδη. Γράφει ο Φώτης Καρακούσης.
Η αλήθεια είναι πως μετά το 1-4 με τον Παναιτωλικό στο AEL FC Novibet Arena δεν ήταν λίγοι εκείνοι που κοιτούσαν το πρόγραμμα των «βυσσινί» και σκεφτόντουσαν για τον αγωνιστικό «Γολγοθά» που έχει να ανέβει η ομάδα. Και πως να μην το κοιτούσαν όταν τα δύο επόμενα ματς ήταν με τον Παναθηναϊκό στην Λεωφόρο και με τον ΠΑΟΚ στην Λάρισα.
Και όμως και στα δύο η ομάδα του Σάββα Παντελίδη έδειξε χαρακτήρα και απέδειξε πως το βαρύ 1-4 από τους Αγρινιώτες ήταν απλά μια παρένθεση, που εννοείται όλοι συμφωνούν πως ήταν όχι απλά κακή, αλλά κάκιστη. Η ομάδα μετά το σοκ αυτό όχι απλά δείχνει άλλο πρόσωπο, όχι απλά έχει καταφέρει να κοιτάξει τους «πράσινους» και τους «ασπρόμαυρους» στα μάτια, αλλά ουσιαστικά φεύγει και από τα δύο αυτά ματς με την χαρμολύπη της ισοπαλίας.
Για το τι έγινε στην Λεωφόρο και την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό είχαμε γράψει μετά το 1-1. Τα ίδια θα λέγαμε πως είδαμε και κόντρα στον ΠΑΟΚ στην Λάρισα. Τα ίδια και καλύτερα για την ΑΕΛ Novibet. Ο Σάββας Παντελίδης ακολούθησε ακριβώς το ίδιο πλάνο και πέτυχε στο 100%. Οι τρεις κεντρικοί αμυντικοί, όπου ξαναλέω πως ο Ηλιάδης δένει εξαιρετικά με Φερίγκρα και Μπατιμπουνσικά ήταν και πάλι ανίκητοι, οι Μασόν και Όλαφσον δεν άφησαν κανένα εξτρέμ του ΠΑΟΚ να απειλήσει και ο Ναόρ με τον Ατανάσοφ κυριάρχησαν στην μεσαία γραμμή.
Χωρίς υπερβολή ανασταλτικά οι «βυσσινί» πήραν και πάλι όχι απλά πάνω από την βάση, αλλά άγγιξαν το άριστα. Αν σκεφτούμε πως ο ΠΑΟΚ σε ολόκληρο παιχνίδι έβαλε ένα γκολ στην πρώτη του καλή επίθεση και το οποίο μπορεί και να χαρακτηριστεί και τυχερό και στην άλλη μεγάλη ευκαιρία που έχασε ο Γιακουμάκης φαινόταν να ήταν οφσάιντ, καταλαβαίνει ο καθένας πως οι «ασπρόμαυροι» δεν έγιναν από μόνοι τους ακίνδυνοι, αλλά σε μεγάλο βαθμό τους έκανε και το πλάνο του Παντελίδη και φυσικά η προσήλωση των παικτών στο πλάνο αυτό.
Είπαμε ανασταλτικά οι «βυσσινί» ήταν εξαιρετικοί και αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Ωστόσο έχοντας καταφέρει να κρατήσουν μακριά από την εστία του Αναγνωστόπουλου τους αντιπάλους τους οι «βυσσινί» προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την κούραση των «ασπρόμαυρων» και ως έναν βαθμό το κατάφεραν. Στο 38′ με τον Σίστο βρέθηκαν μια ανάσα από το 1-1. Στο 61′ το πέτυχαν με το πολύ όμορφο γκολ του Σαγάλ και στις καθυστερήσεις θα μπορούσαν να πάρουν ότι τους άξιζε, τη νίκη.
Ειδικά η ευκαιρία του Κακουτά είναι από αυτές που λες πως δεν χάνονται. Βέβαια μετά και το ντέρμπι του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό είδαμε πως όλα χάνονται, όμως ο Κονγκολέζος μεσοεπιθετικός είχε μπροστά του ένα εντελώς άδειο τέρμα και κανέναν δίπλα του να τον πιέζει. Με το αν όμως δουλειά δεν γίνεται, η μπάλα δεν μπήκε στα δίχτυα όταν έπρεπε και όταν μπήκε λίγα λεπτά μετά υπήρξε χέρι του Μούργου και το γκολ ακυρώθηκε.
Μπορεί αν ερχόντουσαν οι δύο ακόμα βαθμοί να ήταν χρυσάφι, αλλά όπως και να το κάνουμε το πολύ σημαντικό για την ΑΕΛ είναι πως σε ακόμα ένα παιχνίδι με τις ομάδες του Big-4 τα έχει πάει εξαιρετικά και ειδικά στα δύο τελευταία ματς με Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ ήταν και καλύτερη και άξιζε τη νίκη. Αυτό πρέπει να το κρατήσει και να το συνεχίσει προκειμένου να καταφέρει να σωθεί κοιτάζοντας τις επόμενες χρονιές για κάτι καλύτερο γιατί για μια ομάδα σαν την ΑΕΛ δεν θα πρέπει να θεωρείται επιτυχία το ότι κατάφερε να μείνει στην κατηγορία…
ΥΓ: Πραγματικά ο Μπατουμπινσικά μπορεί άνετα να θεωρηθεί ως μια από τις καλύτερες μεταγραφές της ΑΕΛ την τελευταία δεκαετία και όχι μόνο. Ο άνθρωπος δεν χάνει μονομαχία και ο ερχομός του έχει αλλάξει επίπεδο την άμυνα των «βυσσινί».
ΥΓ1: Μπορεί να είμαι λίγο υπερβολικός αλλά αν ερχόταν αυτή η νίκη, ειδικά με την μοναδική ευκαιρία του Κακουτά, η ΑΕΛ θα ήθελε μία νίκη επί ντου Αστέρα για να κάνει άλμα σωτηρίας. Θα ήταν η διαφορά στους 7 και με τρίποντο θα πήγαινε στους 10, αριθμός που στα Play Out δεν θα γινόταν να καλυφθεί, κακά τα ψέματα.
ΥΓ2: Σαγάλ, Τούπτα, Σίστο και Κακουτά. Χωρίς καμία υπερβολή δύσκολα βλέπεις τέτοια τριάδα ειδικά σε ομάδες που θα παλέψουν με τους «βυσσινί» για την σωτηρία.