Μετά από δύο δύσκολα χρόνια, η Νικολέτα Καλέση είναι ξανά εδώ.
Η μεσοεπιθετικός του Δικεφάλου άφησε πίσω της τον σοβαρό τραυματισμό και μιλά στη FORZA για το δύσκολο διάστημα που πέρασε, την στιγμή την επιστροφής της στην αγωνιστική δράση, αλλά και τους στόχους της, για αυτή την ιστορική χρονιά για ολόκληρο τον σύλλογο.
Πώς ένιωσες όταν πάτησες ξανά χορτάρι;
«Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια αυτό το συναίσθημα. Ήταν κάτι που περίμενα δύο χρόνια, τόσο κράτησε όλη αυτή η ταλαιπωρία. Μόλις πήρα το πράσινο φως από τον γιατρό ότι μπορώ να επιστρέψω, τρελάθηκα, αγχώθηκα. Αλλά ήταν όλα υπέροχα. Όταν μου είπε ο κόουτς να σηκωθώ για προθέρμανση, δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω. Όπως και τη στιγμή που μπήκα στο γήπεδο, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω, ήταν πολύ δυνατό συναίσθημα».
Πώς διαχειρίστηκες όλη αυτή την κατάσταση, για περίπου δύο χρόνια;
«Συνήθως η αποκατάσταση του χιαστού κρατάει ένα χρόνο. Δυστυχώς υπήρξαν κάποιες επιπλοκές, οδηγήθηκα σε δεύτερο χειρουργείο για καθαρισμό. Όπως καταλαβαίνεις, επηρεάστηκε εκεί η ψυχολογία μου. Πέρασαν όλα τα αρνητικά από το μυαλό μου για το ποδόσφαιρο, αλλά ευτυχώς είχα δίπλα μου την οικογένεια μου, φίλους, την ομάδα που με στήριξε πάρα πολύ σε όλο αυτό, τους γιατρούς. Θέλω να τους ευχαριστήσω όλους».
Πόσο σημαντικό είναι το κομμάτι της ψυχολογίας σε έναν τέτοιο τραυματισμό;
«Το ψυχολογικό είναι πολύ δύσκολο. Αν δεν έχεις την υποστήριξη από παντού, πέφτεις. Είχα την υποστήριξη και επανήλθα. Προσπαθώ να ψάχνω τα θετικά σε ότι μου συμβαίνει στη ζωή μου. Έτσι όταν τραυματίστηκα αρχικά, δεν το πήρα βαριά. Όλα πήγαιναν καλά, πίστευα ότι θα επιστρέψω καλύτερη. Με πήρε από κάτω όταν έβλεπα τις επιπλοκές, όταν πονούσε το γόνατο μου».
Σε τι κατάσταση βρίσκεσαι τώρα;
«Όσον αφορά το γόνατο μου, πάει πολύ καλά. Προφανώς δυσκολεύομαι να προσαρμοστώ, παίρνω πλέον αγωνιστικά λεπτά, αλλά θέλει δουλειά, παιχνίδια. Είναι δύσκολη η φετινή χρονιά για εμένα, αλλά το διαχειρίζομαι, και με τη βοήθεια του σταφ. Θεωρούμε ότι μετά την προετοιμασία της επόμενης σεζόν θα μπορώ να πιάσω τα στάνταρ μου».
Προέρχεστε από μια σεζόν που δεν πήγε όπως θα θέλατε, αλλά φέτος κάνετε την αντεπίθεση σας. Που οφείλεται όλο αυτό;
«Έχουμε αλλάξει αρκετά πράγματα σε σχέση με πέρσι. Η διοίκηση από την πλευρά της μας έχει βοηθήσει με κάθε τρόπο, ενώ υπάρχει άψογο κλίμα στην ομάδα, όλα λειτουργούν με τον καλύτερο τρόπο, και το αποτέλεσμα φαίνεται στο γήπεδο».
Πως αισθάνεσαι που είσαι μέλος της ομάδας στα 100 χρόνια;
«Είναι “τρελό” συναίσθημα. Είναι η πέμπτη μου χρονιά στην ομάδα και είναι τιμή μου να αποτελώ κομμάτι της ομάδας, στη χρονιά των 100 ετών. Θέλουμε φέτος να φέρουμε και τα δύο τρόπαια στον σύλλογο. Προσωπικός στόχος για φέτος είναι να βοηθήσω όσο μπορώ την ομάδα, να συμβάλλω στην κατάκτηση των τίτλων».
Τι περιλαμβάνει η καθημερινότητα σου;
«Φέτος είμαι στην τέταρτη μου χρονιά στα ΤΕΦΑΑ. Σπουδάζω στη Γυμναστική Ακαδημία κι έχω πάρει ειδικότητα ποδοσφαίρου. Επομένως, η ημέρα μου ξεκινάει με τη σχολή, μετά έχω το γυμναστήριο και την προπόνηση, ενώ δύο ημέρες την εβδομάδα προπονώ σε ακαδημία αγοριών, στην Κ6. Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα. Αυτό που σου δίνουν τα παιδιά είναι κάτι μαγικό, με γεμίζουν».
Πηγή: FORZA