Έφτασε στο βαθμολογικό ζενίθ και αυτό από μόνο του συνιστά μεγάλη επιτυχία με βάση τον ανταγωνισμό και τους κλυδωνισμούς στην διάρκεια της χρονιάς. Πιο πάνω για την κανονική περίοδο δεν είχε. Ουσιαστικά ο ΠΑΟΚ ξεπέρασε και το δικό του ταβάνι, αφού πρώτα κατάφερε να βάλει τα κομμάτια του παζλ σε μια σειρά, να δομήσει πάνω στις βάσεις του καλοκαιριού και παράλληλα να μείνει ζωντανός και στο Ευρωπαϊκό του όνειρο. Τόκανε και τα κρέντιντ είναι πολλά και μεγάλα.
Το τι ΘΑ έκανε η ομάδα χωρίς τις αλλαγές στο ρόστερ, το τι ΘΑ έκανε έχοντας ακόμα τον Ζντοβτς να σταυρώνει τα χέρια (το κάνει και ο Παντελής, το κάνει και ο Ζοτς, το κάνουν όλοι…), το τι ΘΑ έκανε αν από το καλοκαίρι αναλάμβανε ο Μυστακίδης, το τι ΘΑ γινόταν αν ο Κωστάκης ο Παπάζογλου δεν έκανε το λάθος να στείλει εμπόδιο στην επαναφορά και κρατούσε πεντάδα στην ρακέτα του, ε ας πάνε οι ενδιαφερόμενοι σε καμιά σύγχρονη καφετζού για να λύσουν τις απορίες τους.
Η ουσία… Με ότι έγινε, με προβλήματα προσαρμογής, με ανάγκη να δεθεί και να εξελιχθεί η ομάδα μέσα από επίσημα ματς, κάθε ένα από αυτά μίνι ή μάξι τελικός, με αρχική εσωστρέφεια και εξώδικα, με πρόγραμμα δυναμίτη, με 8 (διάολε) εκτός έδρας νίκες, που ούτε στα μεγάλα χρόνια έκανε, με αντίπαλα μεγαλύτερα μπάτζετ έτοιμα για διακρίσεις, με -3 από την ΑΕΚ λίγο πριν το φινάλε, με τέσσερις 100άρες προς τέρψην των θεατών, με μια πολύ σοβαρή απώλεια, εκεί όπου δεν υπάρχει ποσότητα και με έναν τελικό στην καμπούρα του, ε δεν μπορεί να μην θεωρηθεί πετυχημένη η χρονιά. Και ας χαθεί στην ποιότητα της Μπιλμπάο στο Μιριμπίγια (δεν μπορεί να χάσεις κύπελλο ρε φίλε σε γήπεδο με τέτοιο όνομα)…
Τι θύμησε, τι θύμησε… Δεν ξέρω αλλά στον υπογράφοντα ο φετινός ΠΑΟΚ έμοιαζε με σέρφερ στα τρομερά νερά του Ναζαρέ στην Πορτογαλία. Πάνω κάτω, πάνω κάτω στην βαθιά άγρια θάλασσα, αλλά τελικά με τέχνη και τρόπο να βρίσκει το κατάλληλο (πάντα μεγάλο) κύμα που να τον βγάζει σώο στην παραλία. Ναι, ένας ταλαντούχος, ικανός σέρφερ στο Ναζαρέ…
Ο Μπούτσκος ανανέωσε την επικοινωνία του σταφ με τους παίκτες σε βαθμό που δεν μπορούσε να κάνει ο Μπλόντογκ, ανέβασε κάπως την ταχύτητα, γιατί στο 5 με 5 η ομάδα πάντα έδειχνε σαν καράβι δεμένο στο λιμάνι, έβγαλε από τις αράχνες του παγκικού βάθους τον Φίλιο, σταδιακά βελτίωσε τον Κλιφ στα πράγματα που μπορεί να κάνει (δεν μπορούσε ο Μάρβιν) και όχι σε εξεζητημένες κινήσεις, συνεργάστηκε σωστά με τον γερο-Πατ και έβγαλε από αυτόν το μάξιμουμ στον κατάλληλο χρόνο.
Και ακόμα… Η ομάδα έκλεισε τα αυτιά της στις αηδίες (“βάλε στα τελευταία ματς τον Ιατρίδη 40 λεπτά, τον Ζάρα 50, τον Μάνη και τον Σλαφτσάκη από 100, αν χάσεις κανείς δεν θα το θυμάται, εφόσον πάρεις Ευρωπαϊκό”…), λειτούργησε ως μεγάλο κλαμπ, αυτό που φαίνεται οτι θα ξαναγίνει από το καλοκαίρι και μετά. Και μάλιστα έκανε τρεις σχετικά εύκολες νίκες σε τρία δύσκολα ματς εν μέσω τελικών, παρουσιάζοντας τρομερό χαρακτήρα, ειδικά προς το τέλος αυτών των παιχνιδιών. Οι άλλοι λύγιζαν, ο ΠΑΟΚ έπαιρνε διαφορές…
Αυτά τάκανε ο κόουτς Παντελής (κανείς δεν ξέρει αν προλάβαινε η αν μπορούσε να τα κάνει ο Ζντοβτς), έστω και αν σε συνδυασμό με την Ευρωπαϊκή επιβάρυνση, η ομάδα έδειξε και αδυναμίες (κυκλοφορία, προσωπική και ομαδική άμυνα, αμυντικό ριμπάουντ τελευταία). Τις έκρυψε όμως με γνώμωνα το αποτέλεσμα και αυτό είναι μεγάλη υπόθεση.
Με Περιστέρι και πλεονέκτημα για δύο νίκες στα πλέι οφ, με Παναθηναϊκό στα ημιτελικά με στόχο μια νίκη στο Παλάτι και ένα ματς με ΑΕΚ ή Άρη στο Palataki Arena που αναφέρουν και οι Ισπανοί για την διατήρηση των κεκκτημένων της 3ης θέσης. Όχι τίποτε άλλο, αν ο Μυστακίδης κάνει μαγική στροφή και ένα πρωί δώσει εντολή για NBA Europe (ποιό;), ε θάχει και το βαθμολογικό ΟΚ για να προχωρήσει. Και η 3η θέση δεν είναι ούτε αστεία, ούτε σίγουρη, ούτε δοκιμασμένη πρακτική για τον ΠΑΟΚ…
Και μερικά στοιχεία έτσι για να ενισχυθεί (που δεν χρειάζεται….) η επιτυχία.
-Για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α1 (από 1986-87) έχει τρεις σερί χρονιές (καν. περίοδος) με παθητικό πάνω από 80 πόντους ανά αγώνα, χωρίς όμως να επηρεαστεί συνολικά. Ούτε το οτι στα δύο τελευταία ματς και φυσικά εν μέσω Ευρωπαϊκών τελικών πρόσφερε 39 αμυντικά ριμπάουντ στους αντιπάλους του.
–Ο Μουρ αναδείχθηκε πρώτος ριμπάουντερ και κορυφαίος στην Λίγκα σε αριθμό αξιολόγησης. Μετά τον ρόκερ Κιθ Κλάντον…
-Το 17-7 είναι ισοφάριση του κορυφαίου ρεκόρ από τότε που έχει έδρα το Παλατάκι. Τόκανε άλλες δύο φορές (2013, 2015), ενώ μόνο την δεκαετία του ΄90 μπορεί να εμφανιστεί καλύτερο ρεκόρ.
-Μόλις μια ακόμα φορά είχε στο Παλατάκι σε μια σεζόν 17 νίκες σε κανονική περίοδο και Ευρώπη. Με βάση το πλεονέκτημα των αγώνων στα πλέι οφ το ρεκόρ μπορεί να μεγαλώσει.
-Οι 84.07 πόντοι ανά αγώνα στην επίθεση είναι η κορυφαία επίδοση του ΠΑΟΚ στα τελευταία 21 χρόνια στην Λίγκα.
-Σε αυτή την κανονική περίοδο ο ΠΑΟΚ ήταν η κορυφαία ομάδα της Λίγκας στα ριμπάουντ, η χειρότερη στα κλεψίματα, η πρώτη σε προσπάθειες τρίποντου, η 2η σε εύστοχα, η 3η σε λιγότερες προσππάθειες για δίποντο, η 4η σε περισσότερα λάθη, η 11η σε κερδισμένες βολές. Τέλος ήταν η 7η (!) σε αξιολόγηση…
-Και ένα παρατράγουδο… “Εγώ ήθελα ΑΛΛΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ… Κάναμε τα πάντα για να βρεθούμε 5οι και δεν με ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ στα πλέι οφ”. Καταιγίδαααααααα!!!!!!
-Θα ήταν ενδιαφέρον να ακούσουμε γιατί τέτοια πρεμούρα να ανακοινωθεί εν μέσω ήρεμης προσπάθειεας για τους τελικούς ο Τσιάρας. Ποιό θα ήταν το πρόβλημα να γίνει την επόμενη Πέμπτη; Λεπτομέρειες μεν, αλλά…