Μερικοί ή λίγοι ή ακόμα και ελάχιστοι γνωρίζουν τι κρύβεται πίσω από την επιτυχία (ή μη) ενός επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Δισεκατομμύρια παιδάκια μεγαλώνουν με αυτό το όνειρο και ένα μικρό ποσοστό το πραγματοποιεί αλλά ακόμα μικρότερο είναι αυτό που το απολαμβάνει.
Γιατί ο επαγγελματικός αθλητισμός στον χώρο του ποδοσφαίρου, μόνο στρωμένος με ροδοπέταλα δεν είναι ακόμα και αν έχεις φτάσει στο κορυφαίο επίπεδο. Κάπως έτσι κινήθηκε σε 18 χρόνια επαγγελματικής πορείας ο Ρόι Κάρολ.
Ένας τερματοφύλακας που ξεπετάχτηκε από ένα χωριό στη Β. Ιρλανδία, μοιράστηκε τα αποδυτήρια με ιερά… τέρατα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και έπειτα το «χάος». Ένας τραυματισμός στη μέση, ένα χειρουργείο που έπρεπε να γίνει και άγχος. Όλα αυτά λειτούργησαν σαν κινούμενη άμμος που τον τράβηξαν στα άδυτα του αλκοολισμού με τον ίδιο να φτάνει μέχρι την Οντένσε της Δανίας και έπειτα να μένει χωρίς ομάδα για έξι μήνες.
Στο μυαλό του όλα είχαν τελειώσει. Όχι μόνο για το ποδόσφαιρο αλλά και γενικότερα στη ζωή του. Χώρισε με τη γυναίκα του, η καριέρα του έφτασε στο απόλυτο μηδέν και ο ίδιος είδε τον κόσμο του να καταρρέει σαν τραπουλόχαρτα. Μέχρι που ήρθε η σανίδα-σωτηρίας από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από την Κρήτη.
Ο ΟΦΗ του έδωσε οξυγόνο και εκείνος άρπαξε τη δεύτερη ευκαιρία της ζωής. Ακολούθησε ο Ολυμπιακός, τα τελικά του EURO με τη Β. Ιρλανδία και ένας επίλογος όπως τον ήθελε για την καριέρα του. Και το κυριότερο; Είναι μακριά από το αλκοόλ τα τελευταία 15 χρόνια.
Ο Ρόι Κάρολ αποφάσισε να μιλήσει για όλα στο Gazzetta και να μοιραστεί πτυχές του εαυτού του που πλέον δεν φοβάται να πει δημόσια γιατί θέλουν να αποτελέσουν παράδειγμα προς τα νέα παιδιά.