Είχε μπροστά της μία «μάχη» που έπρεπε πάση θυσία να την κερδίσει. Κι όμως η εμφάνιση της εθνικής ανδρών στη Ρίγα με αντίπαλο την Ουκρανία ήταν (και πάλι) κατώτερη των περιστάσεων. Με τους Ουκρανούς να πανηγυρίζουν δικαίως μία μεγάλη νίκη (82-76), που τους φέρνει πιο κοντά στην πρόκριση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2027, αφήνοντας την Ελλάδα να ψάχνει πλέον το… θαύμα. Τι είδους θαύμα είναι αυτό που ψάχνει; Πέντε νίκες στους ισάριθμους αγώνες που απομένουν, αρχής γενομένης με την Ισπανία την προσεχή Δευτέρα (31/8) στο ΟΑΚΑ και εν συνεχεία, εντός με την Γεωργία (26/11), εκτός με την Ισπανία (29/11), εντός με την Ουκρανία (26/2/27) και τέλος εκτός με την Γεωργία (1/3/27). Βέβαια δεν αρκούν μόνο… προσευχές και ικεσίες για να μπορέσει να ανατρέψει η ελληνική ομάδα την βαθμολογική θέση που η ίδια έχει βάλει τον εαυτό της, ούτε και τα… γιουρούσια και η αναζήτηση της «ελληνικής ψυχής» για να αλλάξουν τα δεδομένα.
Χρειάζεται να αλλάξει όλη η αγωνιστική νοοτροπία. Να παίξει η «επίσημη αγαπημένη» μπάσκετ που να ανταποκρίνεται σε συνθήκες δύσκολων αγώνων και να μην ψάχνει δικαιολογίες. Δεν μας φταίνε ούτε οι ελλείψεις παικτών (αν και αυτό είναι ένα ζήτημα προς συζήτηση), ούτε τα πιθανά λάθη των διαιτητών, ούτε η αναζήτηση κάποιων άλλων άλλοθι. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έχει βάλει τα χεράκια του κι έχει βγάλει τα ματάκια του. Και κατά πως φαίνεται δύσκολα θα μπορέσει να πετύχει την ανατροπή. Διότι είπαμε η ελληνική ομάδα θέλει το 5/5 και δεν της αρκεί ούτε καν το 4/5 διότι εκεί θα πρέπει να βοηθήσουν και τα αποτελέσματα των άλλων αντιπάλων. Που έως τώρα έχουν δείξει πιο «ομάδες» από τη δική μας.
Που και σ’ αυτό το παιχνίδι ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Δεν είχε διάρκεια στο ρυθμό της, η άμυνά της ήταν προβληματική και δεχόταν εύκολα καλάθια, ενώ στην επίθεση έψαχνες να βρεις κάποιον να ξεχωρίζει. Οι Καλάθης και Ντόρσεϊ είδαν τη στατιστική τους να γράφει 17 και 16 πόντους αντίστοιχα, ο Μήτογλου έβαλε άλλους 13, αλλά δεν μπορεί να πει κάποιος ότι κι αυτοί έπιασαν υψηλά στάνταρ απόδοσης. Αμυντικά είπαμε ότι το πρόβλημα ήταν έντονο, δίνοντας στους Ουκρανούς τη δυνατότητα να έχουν ένα ποσοστό κοντά στο 40% από τη γραμμή του τριπόντου, στοιχείο που «σκότωνε» την όποια προσπάθεια έκαναν οι Έλληνες διεθνείς να φέρουν το ματς… τούμπα. Με τους Ουκρανούς να έχουν πάρει τα ηνία και να βρίσκονται μπροστά στο μεγαλύτερο διάστημα (22-14, 43-37), βάζοντας τη «γαλανόλευκη» σε ρόλο… κυνηγού του σκορ. Κάποιες αναλαμπές έδωσαν λύσεις κι επέτρεψαν στην εθνική μας να μαζέψει το σκορ (48-48), αλλά ήταν εμφανές ότι δεν υπήρχε η «σπίθα» εκείνη που θα έφερνε την ελληνική ομάδα σε ρόλο «οδηγού». Αντιθέτως οι Ουκρανοί έδειχναν να το πιστεύουν περισσότερο κι αυτό τους επέτρεψε να ξεφύγουν κι άλλο, να φτάσουν στο 80-66 και να αγκαλιάσουν τη νίκη. Η ύστατη προσπάθεια της ελληνικής ομάδας να επιστρέψει δεν ολοκληρώθηκε, πλησίασε στο 80-76, αλλά μέχρι εκεί…
Διαιτητές: Κρέιτς (Σλοβενία), Πρακς (Ουγγαρία), Βελίκοβ (Βουλγαρία)
ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 24-19, 40-37, 64-59, 82-76
ΕΛΛΑΔΑ (Σπανούλης): Ντόρσεϊ 16 (1), Λαρεντζάκης 3 (1), Τολιόπουλος 5 (1), Καλάθης 17 (3), Καλαϊτζάκης Π. 2, Παπανικολάου 5 (1), Καραγιαννίδης 3, Αντετοκούνμπο Κ. 4, Αντετοκούνμπο Θ. 6, Μήτογλου 13 (2), Νετζήπογλου 2