
Σαν σήμερα πριν από 21 χρόνια, στις 24 Σεπτεμβρίου του 2005, ο Δημήτρης Διαμαντίδης ευστόχησε στο τρίποντο με το οποίο η Ελλάδα κέρδισε τη Γαλλία στα ημιτελικά του Ευρωμπάσκετ του Βελιγραδίου και προκρίθηκε στον τελικό της διοργάνωσης, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο κόντρα στη Γερμανία.
ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΣΕ 1′
Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα βρισκόταν πίσω στο σκορ με επτά πόντους (62-55), 47 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη της αναμέτρησης στη σερβική πρωτεύουσα.
Με μια επική αντεπίθεση διαρκείας, όμως, κατάφερε να μειώσει στον πόντο (66-64) και να έχει την τελευταία επίθεση του αγώνα στα χέρια της.
Ο Νίκος Ζήσης πήρε την μπάλα, διέσχισε το γήπεδο, τράβηξε πάνω του την άμυνα των «τρικολόρ» και την κατάλληλη στιγμή πάσαρε στον ελεύθερο Δημήτρη Διαμαντίδη. Εκείνος, με απόλυτη ψυχραιμία, σήκωσε το χέρι του πίσω από τη γραμμή των 6,25μ. και… «Το ’βαλε, αγόρι μου!», όπως έμεινε στην ιστορία από τη θρυλική περιγραφή του Βασίλη Σκουντή.

Το τελικό 67-66 έστειλε την Ελλάδα στα ουράνια και άφησε άναυδους τους Γάλλους του Τόνι Πάρκερ.
Ελλάδα (Π. Γιαννάκης): Παπαλουκάς 10, Σπανούλης, Ζήσης 11, Φώτσης 4, Χατζηβρέττας 3 (1), Ντικούδης 14, Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 7 (1), Παπαδόπουλος 15, Κακιούζης 3.
Γαλλία (Κ. Μπερζό): Ζελαμπάλ 7 (1), Ριγκοντό 6, Ζιλιάν 2, Πιετρούς Μ. 6 (2), Πάρκερ 20 (2), Πιετρούς Φ. 8, Σμιτ 2, Ντιαό 14 (2), Βάις 1.

«Ποιος, ποιος…»
Η περιγραφή της φάσης «Ζήσης, επτά, έξι, ποιος, ποιος, βάλ’ το αγόρι μου!») παραμένει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες στιγμές στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
Ο ίδιος ο Δημήτρης Διαμαντίδης, πιστός στο σεμνό χαρακτήρα του, αμέσως μετά το ματς στο Βελιγράδι αρκέστηκε να δηλώσει: «Εντάξει, μπήκε το σουτ. Αυτό το σουτ ανήκει πλέον στο παρελθόν. Το μόνο που έχω στο μυαλό μου τώρα είναι ο τελικός.
Ήμασταν τυχεροί στο τέλος, αλλά δείξαμε χαρακτήρα. Δεν σταματήσαμε ποτέ να πιστεύουμε».
Ο τότε συμπαίκτης του, Θοδωρής Παπαλουκάς, είχε αναφέρει σχετικά: «Όταν ο Ζήσης έκανε τη διείσδυση όλοι ξέραμε ότι θα βρει την καλύτερη επιλογή. Ο Μήτσος ήταν εκεί. Μόλις είδα την μπάλα να φεύγει από το χέρι του ήμουν σίγουρος ότι θα μπει».
[embedded content]
Τεράστιο σουτ σε μια στιγμή απόλυτης μπασκετικής μέθης
Ο αντίπαλος, Τόνι Πάρκερ, έκανε λόγο για τεράστιο σουτ: «Είναι σκληρό, είναι απίστευτο. Είχαμε το παιχνίδι στα χέρια μας. Αλλά οι Έλληνες έπαιξαν σαν τρελοί στα τελευταία δευτερόλεπτα. Τους αξίζουν συγχαρητήρια, έβαλαν ένα τεράστιο σουτ».
Ο δημοσιογράφος Βασίλης Σκουντής, ο οποίος έκανε την περιγραφή της τηλεοπτικής μετάδοσης για λογαριασμό της δημόσιας τηλεόρασης έχοντας δίπλα του το Δημήτρης Χατζηγεωργίου, αποκάλυψε χρόνια μετά πώς βγήκε αυτή η αυθόρμητη ατάκα.
«Δεν είχα σχεδιάσει τίποτα. Ήταν καθαρό ένστικτο. Όταν ο Ζήσης μπήκε στη ρακέτα και είδα το “τείχος” των Γάλλων αναρωτήθηκα φωναχτά “ποιος, ποιος;”. Μόλις είδα την μπάλα να καταλήγει στα χέρια του Διαμαντίδη στην κορυφή, λειτούργησα σαν οπαδός, σαν πατέρας, σαν Έλληνας.
Η κραυγή “Βάλ’ το, αγόρι μου!” βγήκε από τα σωθικά μου ακριβώς τη στιγμή που η μπάλα έφυγε από τα χέρια του. Ήταν μια στιγμή απόλυτης μπασκετικής μέθης».
[embedded content]



