Ο Κώστας Νικολακόπουλος σχολιάζει στο blog του στο Gazzetta σε ομαδικό κι ατομικό επίπεδο τον Ολυμπιακό του χθεσινού σκληρού φιλικού με την πρωταθλήτρια Ιταλίας, Νάπολι.
Σε γενικές γραμμές το ξέραμε ότι ο Ολυμπιακός είναι πιο κάτω επίπεδο από τη Νάπολι, κυρίως σε ατομικό επίπεδο. Κι αυτό αποδείχθηκε στο χθεσινό φιλικό. Η πρωταθλήτρια Ιταλίας, με πρωταγωνιστή τον χαρισματικό Ντε Μπρόϊνε, ήταν καλύτερη από τον πρωταθλητή Ελλάδας και νίκησε δίκαια.
Η ομάδα του Μεντιλίμπαρ το πάλεψε, στάθηκε όρθια και κάποιος μπορεί να καταγράψει πέντε επικίνδυνες στιγμές για την κάθε ομάδα! Η διαφορά είναι ότι της Νάπολι ήταν σαφώς πιο ποιοτικές. Κι έτσι έφεραν δύο γκολ και τρεις καθαρές ευκαιρίες. Ενώ του Ολυμπιακού έφεραν ένα γκολ από το λάθος του τερματοφύλακα, μία καθαρή ευκαιρία (του Ελ Κααμπί) από λάθος του Ανγκισά και πάσα του Ρόντινεϊ και τρεις τελικές με καλές προϋποθέσεις: το σουτ του Τσικίνιο από συνδυασμό Έσε-Πνευμονίδη που έφυγε λίγο άουτ μετά από κόντρα σε αμυντικό, την άστοχη κεφαλιά του Ρέτσου από καλή θέση σε κόρνερ του Ρόντινεϊ και την κεφαλιά του Έσε από φάουλ του Ρόντινεϊ που έδιωξε ο αντίπαλος γκολκίπερ.
Θα μπορούσε να έχει καλύτερη εικόνα ο Ολυμπιακός, τόσο ανασταλτικά, όσο και δημιουργικά. Απέναντι στη Νάπολι που με εξαίρεση τον γκολκίπερ Μερέ παρέταξε την καλύτερη της ενδεκάδα, μάλλον του έλειψαν τρεις βασικοί (Τζολάκης, Ζέλσον, Μπρούνο) και η δυνατότητα να μπει αλλαγή ο Γιάρεμτσουκ στο αντί του Ελ Κααμπί, που στο β΄ ημίχρονο ήταν κακός.
Ίσως το πιο ευχάριστο κομμάτι για τους «ερυθρόλευκους» είχε να κάνει με την παρουσία του Σιπιόνι, που στο πρώτο του μεγάλο τεστ επί ευρωπαϊκού εδάφους πήρε καλό βαθμό. Για την ακρίβεια ήταν εύκολα ο καλύτερος της ομάδας στα 65 λεπτά στα οποία έπαιξε. Πίεζε καλά κι έκλεβε συνεχώς, έκοβε επανειλημμένως και με ωραίο τρόπο (ακόμη και τον Ντε Μπρόϊνε), κέρδιζε μάχες, αλλά και είχε αρκετές σωστές, άμεσες πάσες.
Δεν λέω ότι ήταν φοβερός και τρομερός ο νεαρός Αργεντίνος, όμως ήταν αν μη τι άλλο απολύτως ανταγωνιστικός. Αν γίνει πιο προσεκτικός σε κάποια πράγματα, θα εξελιχθεί σε ακόμη πιο πολύτιμη μονάδα. Για παράδειγμα, σε ορισμένες καλές ενέργειες του, δεν έχει την ίδια συνέχεια. Και μία κακή πάσα του προκάλεσε αντεπίθεση. Αλλά αυτό το παιδί δείχνει ότι κάτι έχει να μας πει. Τον βλέπεις και να μην κωλώνει. Θα κάνει και την προσποίηση για να ξεφύγει μπροστά, θα πασάρει μετά το κλέψιμο.
Νομίζω ότι αν ένας παίκτης του χθεσινού Ολυμπιακού χώραγε στην ενδεκάδα της Νάπολι αυτός ήταν ο Σιπιόνι…Πιθανότητες θα είχε κι ο Πιρόλα, ειδικά εάν έβγαζε καλύτερο δείκτη συνεργασίας με το αριστερό μπακ, τον Ορτέγκα. Ο Ιταλός ήταν καλός. Ίσως όχι πολύ καλός, αλλά καλός. Ζορίστηκε για ένα δίλεπτο όταν μπήκε αλλαγή ο πανύψηλος Λούκα αντί του τραυματία Λουκάκου, αλλά γενικά ήταν ένας στόπερ εμπιστοσύνης. Βγήκε πλάγια πολύ δυναμικά κι αποτελεσματικά, πήρε αρκετές κεφαλιές, είχε μία πολύ δύσκολη επέμβαση στην περιοχή, έκοψε, βγήκε πρώτος στην μπάλα.
Η άλλη μεταγραφή, εκτός του Σιπιόνι, που έπαιξε, σε όλο το β΄ ημίχρονο, ο Στρεφέτσα, είχε είναι αλήθεια μία δραστηριότητα από δεξιά. Το προσπάθησε, έβγαλε αρκετές σέντρες, αλλά δεν είχε επιτυχία στις κινήσεις του κι αυτό μετράει στον κυνηγό. Είχε ορισμένες καλές ενέργειες, όμως έως εκεί. Έψαξε πολύ να βρει τον Ελ Κααμπί, ωστόσο οι σέντρες του αποδείχθηκαν εύκολη λεία. Λογικά θα συνεργαστεί στη συνέχεια καλύτερα με τους Ρόντινεϊ και Τσικίνιο.
Οι τρεις μικροί σίγουρα θα είχαν και λίγο άγχος παίζοντας πρώτη φορά σε τέτοιο επίπεδο.
Ο Πνευμονίδης έδωσε τις μάχες του, κέρδισε φάουλ, σέντραρε, έκοψε, έκλεψε, όμως κι από αυτόν, όπως κι από τον Στρεφέτσα, έλειψε το κλικ παραπάνω, δηλαδή η πραγματική απειλή. Μία φορά πήγε να το κάνει συνεργαζόμενος ωραία με τον Τσικίνιο, όμως κόπηκε στο ημικύκλιο της περιοχής των Ιταλών.
Ο Λιατσικούρας έπαιξε πολύ λιγότερο, κάπου 25 λεπτά και πρόλαβε και είχε τρεις καλές προσπάθειες, ωστόσο χρειάζεται να μπαίνει-συμμετέχει ακόμη πιο πολύ μέσα στο παιχνίδι.
Ο Μπότης έχει προδιαγραφές, έκανε μία καλή επέμβαση στο χαμηλό σουτ του Λουκάκου, όμως ακόμη χρειάζεται πολλή δουλειά σε επίπεδο τοποθετήσεων, όπως το είχαμε δει και σε άλλα φιλικά. Η θέση που είχε στο γκολ του Πολιτάνο ήταν πολύ κακή. Δείτε εδώ. Αντί να βρίσκεται προς το μέσο της εστίας, ήταν κοντά στη μία γωνία του, χωρίς καν να βλέπει σωστά τον αντίπαλο, με συνέπεια η όντως καλή εκτίναξη του να μην έχει αντίκρισμα.
Κι ο Τζολάκης, πάντως, όσο τον θυμάμαι, στην αρχή της καριέρας του το ίδιο θέμα είχε, την σωστή αντίληψη του χώρου. Είναι προφανές ότι με τον χρόνο, τη δουλειά, τα παιχνίδια, θα βελτιωθεί κι ο Μπότης.
Άσχετο: Το χθεσινό σκληρό τεστ για τον Ολυμπιακό μας έκανε να θυμηθούμε την επιμονή του Μεντιλίμπαρ για τον Μίλια. Γιατί έδειξε η ομάδα ότι δεν έχει ένα 8άρι υψηλού επιπέδου να πάρει την μπάλα και να την τρέξει, να οργανώσει από πίσω. Μακάρι κάποια στιγμή να δώσει λύση σε αυτό το κομμάτι ο άγουρος ακόμη Νασιμέντο. Γιατί δεν βλέπω άλλον στο ρόστερ να μπορεί να το κάνει το συγκεκριμένο πράγμα.
Η φωτογραφία της ημέρας:
Υστέρησε πολύ σε ατομικό επίπεδο ο Ολυμπιακός σε κρίσιμες στιγμές του δυνατού αυτού φιλικού.
Στη φάση του 0-1, ο Ορτέγκα αντί να πάει πάνω στον Πολιτάνο από την αρχή, έκανε πισωπεταλιές, ξανά και ξανά. Κι όταν πια τον πλησίασε, δεν έβαλε καλά το σώμα του, για να αποτρέψει το σουτ του Ιταλού. Παραμένουν θέμα για την ομάδα οι φάσεις που τρώει από την πλευρά του, όπως και στην ευκαιρία του Νέρες στο 87’, με τη δύσκολη επέμβαση του Πασχαλάκη, που μπλόκαρε με διπλή προσπάθεια.
Στη φάση του 0-2, με την Νάπολι να βγαίνει τρεις εναντίον τριών στην αντεπίθεση μετά από ένα «μισό» κόψιμο του Έσε, ο Ρόντινεϊ έκανε το ίδιο και χειρότερο με τον Ορτέγκα. Ο Βραζιλιάνος όχι μόνο πήγαινε πίσω πίσω πίσω, αλλά δεν σκέφθηκε καν να πάει να μαρκάρει τον ντε Μπρόϊνε, που είχε όλο τον χρόνο και τον χώρο του κόσμου να κάνει την λεγόμενη προασίστ.
Στην ευκαιρία του Λουκάκου, εκεί που έπαθε θλάση, ο Ρέτσος πούλησε την μπάλα έξω από την περιοχή του Μπότη, επιβεβαιώνοντας αυτό το οποίο έχω βαρεθεί να γράφω από την έναρξη της προετοιμασίας, ότι οσο δεν το κόβει το εύκολο λάθος στα πιο εύκολα φιλικά, θα το επαναλαμβάνει και στα πιο δύσκολα, αλλά και στα επίσημα παιχνίδια.
Για να είμαι δίκαιος, πρέπει να καταγράψω ότι από τα πόδια του Ρόντινεϊ ξεκίνησαν οι τρεις από τις πέντε καλές στιγμές του Ολυμπιακού (έστω οι δύο από «στημένα»), ενώ συμμετείχε σε καλές επιθέσεις και είχε μία κρίσιμη επέμβαση αμυντικά, παίζοντας ένα ημίχρονο εξτρέμ κι ένα μπακ.
Και για το τέλος ένα ιμότζι 
Όταν λείπει ο υδραυλικός, τα πράγματα μπροστά χωλαίνουν #olympiacosfc pic.twitter.com/1U1yTtz9zh
— Terrynho 7 (@Terrynho07) August 14, 2025