«Καλοκαίρι και πάθος με… χρώμα λευκό και θαλασσί», θα μπορούσε να είναι η ένωση δύο γνωστών ασμάτων της ποπ και λαϊκής μουσικής, για να εκφράσει το τι σημαίνει για το ελληνικό μπάσκετ αυτή η εποχή του χρόνου. Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο εθνόσημο και όσους μας αντιπροσωπεύουν, και φυσικά όχι μόνο στην Εθνική Ανδρών, η οποία αποτελεί το αποκορύφωμα της καλοκαιρινής δράσης, είτε σε επίσημη διοργάνωση είτε σε “παράθυρο”, όπως θα γίνει τώρα με αντιπάλους την Ουκρανία (28/8) και την Ισπανία (31/8).
Διαβάστε Επίσης
Ένα μεγάλο κομμάτι της προσοχής στρέφεται… προς το μέλλον. Εκεί, όπου στην πραγματικότητα η αρχή γίνεται στο προπαρασκευαστικό στάδιο, αρκετά ωφέλιμο θα έλεγε κανείς για αγωνιστικούς και όχι μόνο λόγους, στις Εθνικές Παμπαίδων και Παγκορασίδων, όμως το κυρίως πιάτο σερβίρεται στις ηλικίες U16 έως U20. Η συζήτηση για το αν υπάρχει μέλλον, άλλωστε, έχει “φουντώσει” εδώ και αρκετά χρόνια και, μετά από σειρά ετών δουλειάς σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, θα έλεγε κανείς ότι αυτό το καλοκαίρι πρόσφερε πραγματικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Η αισθητά σταθερή βελτίωση και οι επόμενοι πρωταγωνιστές
Τα βασικά ζητούμενα για πολύ κόσμο είναι τα αποτελέσματα, αλλά και το αν υπάρχει προοπτική να δούμε αθλητές να πρωταγωνιστούν στο μέλλον για το ελληνικό μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο. Πρόκειται, φυσικά, για δύο εκ διαμέτρου αντίθετα θέματα, καθώς και στο παρελθόν υπήρξαν εθνικές που νικούσαν, χωρίς όμως οι αθλητές τους να δικαιώσουν στο απόλυτο τις προσδοκίες κι αυτό το τελευταίο κομμάτι επαφίεται σε πολλούς διαφορετικούς παράγοντες.
[embedded content]
Πάμε, όμως, πρώτα στα αποτελέσματα. Εκεί υπήρξε όχι μόνο μια αισθητή βελτίωση, αλλά και μια εικόνα σταθερότητας. Το βλέπει κανείς ειδικά στα αγόρια, όπου οι Νέοι Άνδρες πήραν την 5η θέση, οι Έφηβοι και οι Παίδες την 6η στα δικά τους Ευρωμπάσκετ. Θα αναρωτηθεί κανείς, αν θεωρούνται μεγάλες επιτυχίες αυτές οι κατατάξεις. Όχι φυσικά, είναι η απάντηση, ωστόσο σε σύγκριση με τις περσινές επιδόσεις, όπου Έφηβοι και Παίδες κατετάγησαν σε θέσεις, οι οποίες επί της ουσίας τους έφεραν σε σημείο πρώτα να παλεύουν για την παραμονή τους, οι φετινές δείχνουν πως έγινε δουλειά αρκετή μέσα σε έναν χρόνο, κάτι που θα εξηγηθεί αργότερα.
[embedded content]
Στα κορίτσια, δε, η κατάσταση ήταν παρόμοια, αν εξαιρέσει κανείς τη μη εκπλήρωση του στόχου της ανόδου από τις Νεάνιδες, που δεν τα κατάφεραν ουσιαστικά εξαιτίας ενός “μπλακ άουτ” στον προημιτελικό τους. Αυτό δε σημαίνει, ότι στερούνται ταλέντου τα κορίτσια, το αντίθετο μάλιστα. Απλά σε αυτές τις ηλικίες, οι αλλαγές στα συναισθήματα και στο μομέντουμ του αγώνα είναι σύνηθες φαινόμενο και, όπως τα κορίτσια είχαν επιστρέψει με Μεγάλη Βρετανία και Δανία στον όμιλο, έτσι ακριβώς την… πάτησαν με τη Λιθουανία, χάνοντας ουσιαστικά στο λάθος παιχνίδι, ενώ ανέδειξε και ένα βασικό στοιχείο, που πρέπει να διορθώσουμε ως ελληνικό μπάσκετ, που είναι το κλείσιμο των αγώνων, κάτι που φυσικά είδαμε και με τους Εφήβους. Αυτό δε συνέβη με Νέες Γυναίκες και Κορασίδες, που πήραν με επιβλητικό τρόπο την άνοδο στη μεγάλη τους κατηγορία, και δη οι τελευταίες που έφεραν και κούπα στην χώρα μας. Αξίζει να σημειωθεί, ότι πέρυσι Νέες Γυναίκες και Κορασίδες βρέθηκαν χαμηλά στη δεύτερη κατηγορία, ενώ οι Νεάνιδες υποβιβάστηκαν.
[embedded content]
Μαζί με αυτές τις επιδόσεις, αναδείχθηκε και μια σειρά από αθλητές και αθλήτριες, που θα μπορούσαν να μας απασχολήσουν πολύ έντονα στο μέλλον, και ήδη δέχθηκαν εξαιρετικά εγκωμαστικά σχόλια στις αναφορές της FIBA. Για τις Εθνικές Παίδων και Κορασίδων, αντίστοιχα, έγινε εκτενής αναφορά από όλους στο πόσο καλή φουρνιά έχουν δημιουργήσει στην ηλικία τους, έχοντας καταφέρει να μαζέψουν σειρά από ταλαντούχα παιδιά στην ίδια ομάδα. Αν συνδυάσει κανείς, το γεγονός αυτό με ορισμένα ταλαντούχα παιδιά στις επόμενες ηλικιακές βαθμίδες, και ακόμη περισσότερο αθλητές και αθλήτριες, που θα χρειαστεί να μάθουν να συμπληρώνουν σε ρόλους τα επόμενα ρόστερ των Εθνικών Ομάδων, τότε μπορεί με την αντίστοιχη τεχνική “ώθηση” να δημιουργηθεί ένα πολύ καλό “παζλ” για το μέλλον.
[embedded content]
Τα τρία στοιχεία που φέρνουν προοπτική
Το σημαντικό σε αυτές τις ηλικίες, ωστόσο, δεν είναι πάντοτε το αποτέλεσμα. Είναι και η εικόνα, που αφήνουν οι ομάδες κι αυτό ήταν από τα πιο αισιόδοξα μηνύματα αυτού του καλοκαιριού. Όλες ανεξαιρέτως οι εθνικές ομάδες προσπάθησαν, και σε σημαντικό βαθμό τα κατάφεραν, να υιοθετήσουν στοιχεία του σύγχρονου μπάσκετ, που σχετίζονται με το ατομικό ταλέντο, την ταχύτητα, τη δύναμη και τα αθλητικά προσόντα, ενδεικτικό της δουλειάς που γίνεται προς αυτή την κατεύθυνση τα τελευταία χρόνια. Διατηρώντας, παράλληλα, τα στοιχεία του παιχνιδιού μας που πάντοτε αναδείκνυαν την ελληνική σχολή, με έμφαση στην τακτική και την άμυνα, ήδη στις μικρές εθνικές υπήρξαν αποτελέσματα και, με περισσότερη επιμονή, διορθώνοντας και λεπτομέρειες, όπως το κλείσιμο των αγώνων που στέρησαν επιτυχίες ειδικά στους Εφήβους και τις Νεάνιδες, μπορεί να προκύψουν ακόμη καλύτερες φουρνιές, που θα στελεχώσουν τις βιτρίνες μας, ήτοι τους Άνδρες και τις Γυναίκες.
[embedded content]
Η ταυτότητα των εθνικών ομάδων, δηλαδή, είχε δηλαδή πάνω κάτω πολλά κοινά στοιχεία στο αγωνιστικό κομμάτι, ενώ ένα ακόμη θετικό στοιχείο ήταν το κλίμα ομόνοιας και ενότητας σε όλες ανεξαιρέτως τις ομάδες, ακόμη και σε όσες ενδεχομένως δεν έφτασαν τόσο ψηλά όσο περιμέναμε αγωνιστικά. Δεν είναι κάτι, που πρέπει να περνά απαρατήρητο και οφείλουμε επίσης να το αναδεικνύουμε ως κάτι ουσιώδες. Όταν μοιράζεσαι αποδυτήρια με τους ίδιους συναθλητές από τα 14-15 χρόνια, το κλίμα είναι ενδεχομένως και το πιο καθοριστικό για να δουλέψεις μέσα στα χρόνια με τον τρόπο, που υποδεικνύουν οι προπονητές έως τα 20 σου χρόνια τουλάχιστον, έχοντας ύστερα τη δυνατότητα να περάσεις στο επόμενο στάδιο.
[embedded content]
Αυτά τα δύο πρώτα στοιχεία σχετίζονται και με ένα ακόμη, το οποίο τα ενώνει και αφορά τον ανταγωνισμό μεταξύ των αθλητών σε αυτές τις ηλικίες. Παρακολουθήσαμε μια σεζόν, εσχάτως, με πολύ δυνατά Πανελλήνια Πρωταθλήματα, σε αγόρια και κορίτσια, που όμως είχαν ήδη αρχίσει να αποκτούν αγωνιστικές εικόνες και να δημιουργούν αυτή τη σχέση μεταξύ τους μέσα από τις δυνατές στιγμές που έζησαν μαζί στις ομάδες τους, από πρωταθλήματα όπως τα Rising Stars και το Gen A Stars, διοργανώσεις δηλαδή που αύξησαν τον ανταγωνισμό με πολύπλευρα οφέλη για το παιχνίδι τους, ατομικά και ομαδικά, αλλά και τις μεταξύ τους επαφές.
Διαβάστε Επίσης
Αυτά τα τρία στοιχεία, λοιπόν, δείχνουν πως οδεύουμε σε μια κατεύθυνση, όμως και τα αποτελέσματα φανέρωσαν, ότι υπάρχει ακόμη δρόμος να διανυθεί. Υπάρχει, ωστόσο, σίγουρα μια πυξίδα, η οποία μας οδηγεί σε ένα δρόμο και τα ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, δε θα αργήσουν…