Η αναμέτρηση με το Μαρούσι αποτέλεσε την τελευταία στάση ενός απαιτητικού διαστήματος με τέσσερα συνεχόμενα παιχνίδια στο γήπεδό του. Στα χαρτιά, το συγκεκριμένο εμπόδιο έμοιαζε ίσως το πιο προσιτό, κάτι που όμως δεν σήμαινε πως δεν έκρυβε κινδύνους. Ο Άρης αντιμετώπισε την περίσταση με την απαραίτητη συγκέντρωση, απέφυγε τις περιττές περιπέτειες και έφτασε στη νίκη, διατηρώντας τον έλεγχο από την αρχή μέχρι το τέλος.
Το αξιοσημείωτο είναι πως το αποτέλεσμα ήρθε χωρίς ιδιαίτερη ευστοχία. Η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη δεν βρήκε σταθερά το χέρι της, κατάφερε όμως να δημιουργήσει 72 προσπάθειες για σουτ, ενώ πήγε 17 φορές στη γραμμή των βολών. Όταν μια ομάδα εξασφαλίζει τόσο μεγάλο αριθμό επιθέσεων και παράλληλα περιορίζει τα λάθη της, αποκτά σημαντικό πλεονέκτημα ακόμη κι αν τα ποσοστά της δεν είναι τα επιθυμητά.
Το κυριότερο κέρδος, ωστόσο, βρίσκεται στην αγωνιστική νοοτροπία που αρχίζει να διαμορφώνει ο Άρης. Οι Θεσσαλονικείς επιχειρούν να προσαρμόζουν κάθε παιχνίδι στα δικά τους δεδομένα, αντί να ακολουθούν τον ρυθμό του αντιπάλου. Με αυτόν τον τρόπο θέλουν να αφήσουν πίσω τους εμφανίσεις όπως εκείνη στην Καρδίτσα, όπου δεν κατάφεραν να ελέγξουν την κατάσταση όπως θα επιθυμούσαν και έπεσαν θύμα έκπληξης. Η έδρα αποτελεί αναμφίβολα σύμμαχο, αλλά η αγωνιστική εικόνα αποκαλύπτει πως υπάρχουν και άλλοι λόγοι πίσω από τη βελτιωμένη συνέπεια.
Η στατιστική αποτύπωση της αναμέτρησης είναι ενδεικτική. Ο Άρης πίεσε αποτελεσματικά την μπάλα, οδήγησε το Μαρούσι σε 19 λάθη και του επέτρεψε να μοιράσει μόλις 12 ασίστ. Παράλληλα, κατέγραψε 13 κλεψίματα και μάζεψε 17 επιθετικά ριμπάουντ, ανανεώνοντας συνεχώς τις επιθέσεις του. Την ίδια στιγμή, κράτησε τους φιλοξενούμενους στο 32% στα σουτ εντός πεδιάς, με 18 εύστοχες προσπάθειες σε 57 εκτελέσεις.
Αυτή ακριβώς η αμυντική λειτουργία αποτελεί το ισχυρότερο σημείο του φετινού συνόλου. Όταν η πίεση γίνεται ασφυκτική, οι αντίπαλοι δυσκολεύονται να οργανώσουν τις επιθέσεις τους, χάνουν την επαφή τους με το καλάθι και προσφέρονται ευκαιρίες για εύκολους πόντους στο ανοιχτό γήπεδο. Ο Άρης βρίσκει έτσι τρόπους να καλύπτει την παροδική αστοχία του στην επίθεση, μετατρέποντας την αμυντική του αποτελεσματικότητα σε καθοριστικό πλεονέκτημα.
Υπάρχει, μάλιστα, μια παράμετρος που αξίζει να κρατήσει κανείς από τη συγκεκριμένη νίκη. Τα προηγούμενα χρόνια, οι άνετες επικρατήσεις με διαφορά 17 πόντων σε βραδιές κατά τις οποίες η ομάδα δεν εντυπωσιάζει επιθετικά δεν αποτελούσαν κάτι αυτονόητο. Αν ο Άρης θέλει να κάνει το επόμενο βήμα, τέτοιες εμφανίσεις πρέπει να εξελιχθούν σε μέρος της καθημερινότητάς του. Η ικανότητα να κερδίζεις χωρίς να πιάνεις υψηλά στάνταρ απόδοσης είναι στοιχείο που ξεχωρίζει τις ομάδες με σταθερότητα και φιλοδοξίες.
Το θετικό κλίμα, πάντως, δεν έμεινε ανεπηρέαστο από τον τραυματισμό του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου. Ο Έλληνας φόργουορντ υπέστη θλάση στη γάμπα, με την εξέλιξη αυτή να αποτελεί το δυσάρεστο νέο της βραδιάς. Πρόκειται για έναν παίκτη που είχε προσφέρει σημαντικά από το ξεκίνημα της σεζόν, ακόμη και σε τομείς που δεν αποτυπώνονται πάντα εύκολα στη στατιστική. Η απουσία του αποτελεί πλήγμα για τον Άρη, ενώ το μόνο που απομένει είναι να διαπιστωθεί το ακριβές διάστημα που θα χρειαστεί μέχρι την επιστροφή του.
Το συμπέρασμα από το συγκεκριμένο τετραπλό εντός έδρας τεστ είναι σαφές: ο Άρης δεν στηρίζεται πλέον αποκλειστικά στην καλή επιθετική του ημέρα και στο ταλέντο για να φτάσει στο αποτέλεσμα. Η άμυνα, ο έλεγχος του ρυθμού και η ικανότητα να επιβάλλει τους δικούς του όρους δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη συνέπεια. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα που αφήνει η νίκη απέναντι στο Μαρούσι.