«Όταν είδα “Ραζβάν Λουτσέσκου”, είπα “WTF?” – Είχα πολύ άσχημες αναμνήσεις από αυτό το επίθετο!»
Ξεκινώντας, πως είναι η ζωή στη Βραζιλία;
Η ζωή είναι σαν το ποδόσφαιρο, κάποιες φορές κερδίζεις και κάποιες άλλες χάνεις. Το ποδόσφαιρο είναι αυτό που αγαπάω, αυτό από το οποίο ζω. Οπότε, πρέπει να προσπαθήσω. Στη Βραζιλία είναι ωραία, συνεχίζω να παίζω. Είμαι κοντά στο σπίτι μου, στην οικογένειά μου. Τα παιδιά μεγαλώνουν, η γυναίκα μου είναι ικανοποιημένη. Μετά από αρκετό καιρό στην Ευρώπη, είναι όμορφο το συναίσθημα να επιστρέφεις στην πατρίδα σου. Το σημαντικό είναι να είσαι χαρούμενος όπου βρίσκεσαι. Αν αυτό δεν συμβαίνει, νιώθεις πως πρέπει να δουλέψεις, αλλά τα πόδια δεν προχωρούν.
Στην Ευρώπη έζησες πράγματα στο ποδόσφαιρο που δεν μπορείς να βρεις στη Βραζιλία. Πόσο εύκολη ήταν η προσαρμογή σου επιστρέφοντας στη χώρα σου;
Μετά από τόσα χρόνια μακριά από τη Βραζιλία, ήταν δύσκολο στην αρχή. Δεν ήξερα πως σκέφτονται οι άνθρωποι. Είχα αμφιβολίες για το τι πιστεύει ο κόσμος για την ηλικία μου. Δεν είμαι μεγάλος, αλλά ο κόσμος αρχίζει και σε βλέπει διαφορετικά από μία ηλικία και έπειτα. Μετά από κάποιους μήνες άρχισα να αποβάλλω τις αμφιβολίες. Και αυτό γιατί ο κόσμος, ειδικά οι συμπαίκτες μου, μου έδειξαν απίστευτο σεβασμό. Ειδικά, οι νέοι παίκτες, ένιωσα να με έχουν ως πρότυπό τους. Αυτό, φυσικά, έχει να κάνει με την καριέρα που έκανα στην Ευρώπη. Σταδιακά άρχισα να προσαρμόζομαι και στον τρόπο δουλειάς, οι άλλοι παίκτες έβλεπαν ότι μπορώ να προσφέρω στην ομάδα, τόσο εντός του αγωνιστικού χώρου, όσο και εκτός αυτού. Άρχισα, έτσι, να νιώθω όμορφα, να βρίσκω και πάλι τη φλόγα μέσα μου. Μετά από τόσα χρόνια στο ποδόσφαιρο, κουράζεσαι. Νιώθεις το σώμα σου να πονάει. Ο τρόπος, όμως, που ο κόσμος με υποδέχθηκε, με βοήθησε πολύ.
Έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι πως το τέλος της ποδοσφαιρικής σου καριέρας πλησιάζει; Θέλεις να παραμείνεις στο ποδόσφαιρο και μετά από αυτό;
Έχω αρχίσει να σκέφτομαι την απάντηση σε αυτήν την ερώτηση, αρκετό καιρό τώρα. Είναι μία πραγματικά καλή ερώτηση. Έτσι είναι η ζωή, πλησιάζει η ώρα να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Αισθάνομαι καλά συνεχίζοντας να παίζω, αλλά και στέκοντας έξω από τον αγωνιστικό χώρο. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να βοηθάω, να συμβουλεύω τα νέα παιδιά. Δεν θα μείνω μακριά από το ποδόσφαιρο. Πριν κάποια χρόνια, σκέφτηκα μήπως θα έπρεπε να μείνω μακριά. Όμως, το ποδόσφαιρο είναι η ζωή μου, η αγάπη μου, το πάθος μου. Οτιδήποτε έχω ζήσει ως τώρα, περιστρέφεται γύρω από το ποδόσφαιρο. Έχω ξεκινήσει να μελετάω, για να ολοκληρώσω κάποια πράγματα που άφησα στην μέση όταν ήμουν νέος. Μετά θέλω να πάρω τα διπλώματά μου για να γίνω προπονητής ή τεχνικός διευθυντής.
Πιστεύεις ότι σου ταιριάζει καλύτερα ο ρόλος του προπονητή ή του τεχνικού διευθυντή;
Λατρεύω να βρίσκομαι στον αγωνιστικό χώρο, κοντά στους παίκτες. Από την άλλη, έχω ξεκινήσει κάποιες δουλειές εκτός ποδοσφαίρου, που με έχουν βοηθήσει να συνδεθώ και με άλλους ανθρώπους. Έχω κάτσει σε ένα τραπέζι για να συζητήσω με επιχειρήσεις. Είδα, έτσι, ότι υπάρχει και μία άλλη επιλογή, την οποία και έχω αγαπήσει. Σε αυτές τις δουλειές είδα μία εναλλακτική για τον Μαουρίσιο. Έχω αρχίσει να νιώθω καλά, τόσο μέσα στο γήπεδο, όσο κι έξω από αυτό. Όλα στη ζωή είναι και θέμα ευκαιρίας. Μπορεί να θέλουμε κάτι, να προσπαθούμε για αυτό, αλλά να μην μας δίνεται η ευκαιρία. Σε κάτι άλλο, την ίδια στιγμή, μπορεί η ευκαιρία να εμφανιστεί πιο εύκολα. Θέλω να είμαι έτοιμος για όλα.
Πώς αισθάνθηκες όταν άκουσες για πρώτη φορά για την προοπτική της Ελλάδας και του ΠΑΟΚ;
Εκείνη την περίοδο, ήμουν στη Ζενίτ. Ήταν ένα δύσκολο διάστημα για μένα, γιατί είχε έρθει στην ομάδα, ο Μαντσίνι. Δεν ξέρω αν αυτός ο τύπος έχει πρόβλημα με τους Βραζιλιάνους ποδοσφαιριστές, αλλά ο τεχνικός διευθυντής, κατόπιν εντολής του προπονητή, έστειλε μήνυμα σε περισσότερους από δέκα παίκτες της Ζενίτ, γράφοντάς τους «δεν σας θέλω, οπότε μπορείτε να βρείτε την επόμενη ομάδα σας και δεν χρειάζεται να επιστρέψετε μετά τις διακοπές». Ο Ιβάν Σαββίδης έμαθε για αυτήν την εξέλιξη και άνθρωποι του ΠΑΟΚ κάλεσαν τον ατζέντη μου. Δεν ήξερα πολλά για το ελληνικό ποδόσφαιρο εκείνη τη χρονική στιγμή, αλλά άρχισα να ρωτάω και να μαθαίνω. Ήμουν πολλά χρόνια στη Ρωσία και ήθελα έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Ήθελα ένα πιο ζεστό περιβάλλον για την οικογένειά μου, στη Ρωσία είχε κρύο και η καθημερινότητα δεν ήταν εύκολη. Στην Ελλάδα είναι όλα διαφορετικά. Όταν έμαθα περισσότερες λεπτομέρειες για τον ΠΑΟΚ, ρωτώντας Βραζιλιάνους που πέρασαν από την ομάδα και από την Ελλάδα γενικότερα, είπα «πάμε για αυτήν τη νέα πρόκληση».
Είναι αλήθεια ότι μόλις έμαθες ότι προπονητής του ΠΑΟΚ είναι ο γιος του Μιρτσέα Λουτσέσκου σκέφτηκες ότι, ίσως, δεν θα ήταν μία καλή επιλογή;
Είναι αλήθεια! Συζητώντας με τον ατζέντη μου, έμαθα πως είχαν συμφωνηθεί τα πάντα με τον ΠΑΟΚ και με τη δική μου πλευρά. Δεν είχα, όμως, ψάξει ποιος ήταν προπονητής. Είχα ψάξει για τον σύλλογο, για την ιστορία του, για την πόλη. Όταν είδα «Ραζβάν Λουτσέσκου», είπα «WTF?». Είχα πολύ άσχημες αναμνήσεις από αυτό το επίθετο! Άρχισα να αναρωτιέμαι, αν γίνεται να πάρω πίσω το λόγο μου. Δεν λειτουργώ, όμως, έτσι. Άπαξ και δώσω τα χέρια με μία ομάδα, για μένα το θέμα έχει κλείσει. Ήμουν, όμως, μπερδεμένος και σκεφτόμουν πως θα γίνει να παίξω με τον γιο, όταν δεν τα είχα καταφέρει με τον πατέρα. Ο Μιρτσέα δεν με έβαζε να παίξω όσο θα ήθελα, χωρίς κανέναν λόγο. Θα πήγαινα στον ΠΑΟΚ και δεν θα έπαιζα; Μου είπε, όμως, ο ατζέντης μου πως ο πρόεδρος με ήθελε πολύ. Τον ρώτησα αν είναι σίγουρος και με διαβεβαίωσε πως δεν θα έχω πρόβλημα. Ήταν πολύ αστείο το ότι μόλις έφτασα στη Θεσσαλονίκη, στην πρώτη μου προπόνηση, συνάντησα τον Ραζβάν Λουτσέσκου και του είπα «δεν ξέρω τι έχεις ακούσει για μένα, αλλά ο πατέρας σου μου γ@μησε τη ζωή». Ήμουν πολύ ξεκάθαρος μαζί του. Ίσως, δεν χρησιμοποίησα, ακριβώς, αυτές τις λέξεις, έδειξα περισσότερο σεβασμό. Πάντως, αυτό ήταν το νόημα! Με εξέπληξε το γεγονός, όμως, ότι εκείνος μου είπε πως ο Μιρτσέα του είχε πολύ καλά λόγια για μένα.