Τον αποκάλεσαν Θρύλο εδώ και πολλά χρόνια και είχαν τους λόγους τους. Ο Δημήτρης Τομαράς γράφει στο Gazzetta για τα 101 χρόνια του Ολυμπιακού!
Η ιστορία γράφει και δεν ξεγράφει. Ο Ολυμπιακός γιόρτασε πέρυσι με απόλυτη λαμπρότητα τα 100 του χρόνια. Εκατό χρόνια ζωής πέρυσι και 101 αισίως φέτος για έναν Οργανισμό που ιδρύθηκε στις 10 Μαρτίου του 1925 και έκτοτε μετράει ένα σωρό γραμμένες σελίδες στο τεράστιο βιβλίο της ιστορίας του. Τεράστιες και ιστορικές επιτυχίες όπως η κατάκτηση του Conference το 2024 ή οι back to back Ευρωλίγκες στο μπάσκετ από το 2013 και φυσικά οι ευρωπαϊκοί τίτλοι σε άλλα ομαδικά αθλήματα όπως το βόλεϊ και το πόλο.
Ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε σε Θρύλο από την δεκαετία του 1950. Από τότε τον αποκαλούν έτσι. Σε εκείνη την περίοδο η πειραϊκή ομάδα είχε κάνει – τότε – το ρεκόρ των έξι διαδοχικών πρωταθλημάτων (1954, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959). Τότε ο σύλλογος μπήκε στην συνείδηση των Ελλήνων ως Θρύλος. Το 1961 με το περίφημο ματς με την Σάντος του Πελέ έγινε τραγούδι και σύνθημα μαζί.
[embedded content]
Από τότε η ομάδα μεγάλωσε και άλλο και μεγαλώνει κάθε χρόνο. Ένα Conference League και ένα Youth League το 2024 (οπότε έγινε η μόνη ομάδα που το έχει καταφέρει αυτό), 48 Πρωταθλήματα στα 89 που έχουν γίνει, 29 Κύπελλα, 19 νταμπλ, 5 Super Cup και ένα Βαλκανικό. Κάθε τίτλος έχει την σημασία του και την αξία του. Κάθε πορεία είναι διαφορετική. Κάθε αποτυχία βγάζει το πείσμα και την αποφασιστικότητα για να έρθει η επόμενη επιτυχία.
[embedded content]
Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας στο πόλο ανδρών, ο Ολυμπιακός βρέθηκε στο να φτάνει στους 341 τίτλους (εγχώριους και διεθνείς) στα πέντε βασικά ομαδικά Ολυμπιακά αθλήματα, σε επίπεδο ανδρών – γυναικών. Και όχι μόνο αυτό. Οι «Ερυθρόλευκοι» παρέμειναν στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας των πιο επιτυχημένων -βάσει τίτλων- πολυαθλητικών συλλόγων στην Ευρώπη.
Ο Ολυμπιακός είναι όλες αυτές οι διακρίσεις μαζί. Είναι ο ατέλειωτος αριθμός των παιχταράδων του σε κάθε άθλημα. Είναι οι σπουδαίοι πρόεδροι που τον υπηρέτησαν και τον υπηρετούν και ο φανταστικός και ιδανικός 12ος παίκτης του, ο κόσμος του. Ένας σύλλογος που φέτος κατάφερε να περάσει από την φάση της League Phase του
Champions League, έχοντας το δίχως άλλο πετυχημένη χρονιά σε αυτό το σκέλος.
Οι πρωτεργάτες και ιδρυτές του συλλόγου
Στις 10 Μαρτίου του 1925 ήταν όταν ξεκίνησαν τα πάντα. Η ημέρα ίδρυσης του Ολυμπιακού και μία ημέρα που δεν πρόκειται να ξεχαστεί από κανέναν. Είτε έχει περάσει από τον σύλλογο και είτε είναι δεμένος με αυτόν. Ο ιστορικός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς (ΟΣΦΠ) δημιουργήθηκε από την συγχώνευση δύο σωματείων, του Αθλητικού και Ποδοσφαιρικού Συλλόγου Πειραιώς και του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς.
«Νονός» του Ολυμπιακού ήταν ο αξιωματικός του Ναυτικού και αεροπόρος Νότης Καμπέρος. Αυτό που θέλησε εξαρχής ήταν ο τίτλος του νέου σωματείου να εκφράζει την δύναμη, την αθλητική ισχύ, την ευγενή άμιλλα, την επικράτηση και το Ολυμπιακό ιδεώδες. Όλα αυτά τα θετικά στοιχεία μαζί δηλαδή. Ο βιομήχανος και μετέπειτα Δήμαρχος Πειραιά, Μιχάλης Μανούσκος, προσέθεσε δίπλα από τον Ολυμπιακό τις λέξεις Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς και έτσι ο πλήρης τίτλος έγινε Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς (ΟΣΦΠ).
Τα 33 ιδρυτικά μέλη του Ολυμπιακού ήταν οι Γιάννης Ανδριανόπουλος, Γιώργος Ανδριανόπουλος, Ντίνος Ανδριανόπουλος, Βασίλης Ανδριανόπουλος, Μιχάλης Μανούσκος, Νότης Καμπέρος, Κώστας Κλειδουχάκης, Δημήτρης Ανδρόνικος, Νίκος Ανδρόνικος, Δημήτρης Αυδής, Νίκος Βλάσσης, Στέφανος Εμμανουήλ, Νίκος Ζαχαρίας, Θανάσης Καλλίτσης, Νίκος Καλούδης, Ντίνος Καλούδης, Όθων Κόκκινος, Τριαντάφυλλος Κρέμος, Παναγιώτης Κωστάλας, Παναγιώτης Λαγουμιτζής, Ανδρέας Λουκάκης, Σπύρος Λουκάκης, Γιάννης Λουλουδάκης, Βαγγέλης Μαγκόπουλος, Σταύρος Μαραγκουδάκης, Γρηγόρης Ντούφας, Θόδωρος Ορλώφ, Φώτης Πρωτοψάλτης, Γιάννης Συμιγδαλάς, Νίκος Συμιγδαλάς, Χρήστος Τζουμερικιώτης, Βρασίδας Τρουποσκιάδης και Σπύρος Ψαλλιδάς.
Τι σημαίνει το σήμα του δαφνοστεφανωμένου εφήβου
Το έμβλημα της ομάδας ομάδας και αυτό που επελέγη ήταν το κεφάλι ενός δαφνοστεφανωμένου εφήβου. Ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος ήταν έμπνευση του πρώτου αντιπροέδρου της ομάδας, Νότη Καμπέρου. Συμβολίζει την ευγενή άμιλλα και το αθλητικό ιδεώδες. Τα χρώματά του ήταν εξαρχής το κόκκινο και το άσπρο, κατόπιν προτάσεως του Γιάννη Ανδριανόπουλου, θαυμαστή της ερυθρόλευκης Άρσεναλ, από την εποχή που σπούδαζε νομικά στο Λονδίνο.
Το πρώτο Δ.Σ. του Ολυμπιακού απάρτιζαν οι: Μιχάλης Μανούσκος (πρόεδρος), Νότης Καμπέρος (αντιπρόεδρος), Τριαντάφυλλος Κρέμος (αντιπρόεδρος), Σταύρος Μαραγκουδάκης (γεν. γραμματέας), Θανάσης Κόκκινος (ταμίας), Παναγιώτης Λαγουρατζής (έφορος), Κώστας Κυρίμης, Νίκος Ζαχαρίας, Γιάννης Λουλουδάκης και Ε. Κασιμάτης.
Ο Γιάννης Ανδριανόπουλος σχεδίασε και την πρώτη φανέλα. Σύμφωνα με το καταστατικό της ομάδας, το κόκκινο συμβολίζει το πάθος, ενώ το λευκό την αγνότητα ενώ το δε έμβλημα του Ολυμπιακού, ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος, παραπέμπει και στα Ολυμπιακά ιδεώδη. Πρώτη έδρα του Ολυμπιακού αποτέλεσε το Ποδηλατοδρόμιο, το οποίο ήταν γήπεδο με καρβουνόσκονη, ενώ στην αρχή δεν είχε τις απαιτούμενες εγκαταστάσεις για να φιλοξενήσει τους πολυάριθμους φιλάθλους που πήγαιναν εκεί.
Τα πέντε αδέρφια Ανδριανόπουλου ήταν το Άλφα και το Ωμέγα στο ξεκίνημα του συλλόγου. Και οι πέντε έγραψαν ιστορία! Ο καθένας με τον τρόπο του. Πέντε αδέρφια που ήταν συμπαίκτες σε μία ομάδα και όλοι τους έπαιζαν στην επίθεση. Πρόκειται για μία οικογένεια με τεράστια προσφορά στον Ολυμπιακό. Όσο για τους άλλους πρωτοπόρους; Ήταν ο Κώστας Κλειδουχάκης, τερματοφύλακας της ομάδας και οι Νίκος Πανόπουλος, Χαράλαμπος Πεζώνης, Πάνος Κορωναίος και Κώστας Τερεζάκης.
Η τραγωδία της Θύρας 7, που ήταν η μεγαλύτερη ever στον αθλητισμό
Αυτό που όμως κλόνισε και συγκλόνισε για τα καλά τον Ολυμπιακό και αποτέλεσε μία ημέρα θρήνου και μνήμης ήταν η τραγωδία της Θύρας 7 στις 8/2/1981 που έγινε στο πλαίσιο του αγώνα της 20ής αγωνιστικής με αντίπαλο την ΑΕΚ. Έκτοτε – από τότε δηλαδή και μέχρι και σήμερα – είναι μία ημέρα μεγάλου πόνου, απώλειας, θλίψης αλλά και μνήμης όχι μόνο για τον Ολυμπιακό αλλά και για ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό. Είναι η πιο μεγάλη αθλητική τραγωδία στην ελληνική ιστορία.
Εξάλλου εκείνη την ημέρα χάθηκε και ένας φίλαθλος της ΑΕΚ. Ο Ολυμπιακός είχε αρχίσει εκείνο το ματς τότε με τους Σαργκάνη, Κυράστα, Βαμβακούλα, Παπαδόπουλο, Νοβοσέλατς, Κουσουλάκη, Περσία, Νικολούδη, Αναστόπουλο, Ορφανό και Γαλάκο. Επικράτησε με το επιβλητικό 6-0 της ΑΕΚ, όμως εκείνο που θα ακολουθούσε δεν το περίμενε κανείς. Ο κόσμος ξεκίνησε τρέχει πριν τελειώσει ο αγώνας για να βγει από το γήπεδο, με προορισμό την έξοδο της Θύρα 1 όπου ήθελε να δει και να αποθεώσει τους παίκτες των Πειραιωτών. Η πόρτα της Θύρα 7 όμως ήταν μισάνοιχτη. Κάποιος γλίστρησε και μετά όλοι άρχισαν να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο.
Πολλοί τραυματίες και είκοσι ένας νεκροί. Άνθρωποι που δεν θα ξεχαστούν ποτέ και είναι πάντα στο Καραϊσκάκη «στεκούμενοι» στα 21 μαύρα καθίσματα που έχουν τοποθετηθεί στο νέο στάδιο. Οι 21 αδικοχαμένες ψυχές ήταν οι: Παναγιώτης Τουμανίδης, 14, Κώστας Σκλαβούνης, 16, Ηλίας Παναγούλης, 17, Γεράσιμος Αμίτσης, 18 – οπαδός της ΑΕΚ, Γιάννης Κανελλόπουλος, 18, Σπύρος Λεωνιδάκης, 18, Γιάννης Σπηλιόπουλος, 19, Νίκος Φίλος, 19, Γιάννης Διαλυνάς, 20, Βασίλης Μάχας, 20, Ευστράτιος Πούπος, 20, Μιχάλης Κωστόπουλος, 21, Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου, 23, Σπύρος Ανδριώτης, 24, Κώστας Καρανικόλας, 26, Μιχάλης Μάρκου, 27, Κώστας Μπίλας, 28, Αναστάσιος Πιτσόλης, 30, Αντώνης Κουρουπάκης, 34, Χρήστος Χατζηγεωργίου, 34 και Δημήτριος Αδαμόπουλος, 40.
Ο κόσμος φυσικά ποτέ δεν τους ξεχνά. Πώς θα μπορούσε άλλωστε. Η ιαχή «Αθάνατοι» και το σύνθημα «Αδέρφια ζείτε εσείς μας οδηγείτε»! ακούγονται και θα ακούγονται πάντα στο φαληρικό γήπεδο. Είναι αυτά τα παιδιά που θα μας κοιτάζουν πάντα από ψηλά. Θα μας βλέπουν από τον ουρανό.
Με το βλέμμα στο μέλλον
Ο Ολυμπιακός – όπως γράψαμε και παραπάνω – εξελίσσεται διαρκώς. Μεγαλώνει σε κάθε επίπεδο και σε κάθε τμήμα. Μεγαλώνει και σε επίπεδο υποδομών καθώς περιμένουμε πλέον και ένα νέο Καραϊσκάκη, που θα φτάνει σε χωρητικότητα στις 50.000 θεατές και είναι πιθανό να είναι και παραπάνω. Προχωρά σε κάθε level με στόχο να ανεβαίνει επίπεδο.
Να γίνεται ολοένα και καλύτερος και για τον ίδιο τον Οργανισμό των Πειραιωτών και φυσικά πάνω απ’ όλα για τον κόσμο του συλλόγου. Ο κόσμος του που είναι εκεί παντός καιρού και ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων. Γιατί κάθε φορά η μεγάλη δυναμική μίας ομάδας ορίζεται από την δυναμική των φιλάθλων της. Και ο Ολυμπιακός πολλά χρόνια τώρα έχει όλον αυτόν τον κόσμο πίσω του. Τα εκατομμύρια κόσμου που τον στηρίζουν και βρίσκονται ανά πάσα ώρα και στιγμή στο πλευρό του.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Gazzetta RSS .