Με τον Ολυμπιακό να έχει πλέον δύο αγωνιστικές που να απομένουν για το τέλος της σεζόν ο Δημήτρης Τομαράς γράφει για μία μεγάλη αδικία για τον Μεντιλίμπαρ.
«Καλό είναι να εμποδίζεις αυτόν που αδικεί. Αν δεν μπορείς τουλάχιστον μην αδικείς και εσύ μαζί του», είχε πει ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Δημόκριτος. Στην περίπτωση του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ διαβάζοντας κανείς τα social media, τα σχόλια και μία φερόμενη περιρρέουσα ατμόσφαιρα από όλα αυτά νιώθει τις τελευταίες ημέρες ότι δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο να μην φταίει ο Βάσκος ως προς τον φετινό Ολυμπιακό.
Άδικο; Λάθος; Ξεκάθαρα και 100%. Ο Μεντιλίμπαρ προφανώς και έχει και εκείνος τις ευθύνες του για την απώλεια του φετινού Πρωταθλήματος αλλά αυτές έχουν να κάνουν με την διαχείριση των αγώνων, την προετοιμασία τους, το κοουτσάρισμά του, τις 11άδες και τις όποιες αλλαγές εν μέσω της εξέλιξης των αγώνων. Ναι φταίει αλλά δεν είναι ο μόνος. Αυτή θα ήταν μία δίκαιη κριτική ή προσέγγιση και ότι το να δέχεται… βέλη από παντού και για όλα.
Συμπερασματικά οι ευθύνες του φτάνουν ως ένα ορισμένο σημείο και φυσικά υπάρχει και η παράμετρος των προσώπων του ρόστερ που θα αναλύσουμε παρακάτω.
Τελικά πόσους όντως αδίκησε ο κόουτς;
Σε ένα ερυθρόλευκο ρόστερ που φάνηκε στο γήπεδο ότι δεν είχε ισάξιες λύσεις για όλες τις θέσεις είναι πραγματικά δύσκολο να βρει κανείς τρανταχτές αδικίες από τον έμπειρο προπονητή. Ας το πάμε και θέση προς θέση.
Πρώτον ο γκολκίπερ: δεν νομίζω ότι αμφισβητείται ότι ο Τζολάκης είναι ο κορυφαίος στην θέση αυτή. Στόπερ: Οι Πιρόλα και Ρέτσος είναι οι πιο αξιόπιστοι σέντερ μπακ του ρόστερ. Είναι προφανώς μία άλλη συζήτηση το εάν ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είχε πιο καλούς στόπερ.
Δεξί μπακ: οι επιλογές είναι ή Κοστίνια ή Ροντινέϊ. Ναι θα μπορούσαν να είχαν γίνει δοκιμές αλά Μπιανκόν αλλά τι νόημα θα είχε;
Αριστερό μπακ: Ναι ο Μπρούνο παίζει με περισσότερη ένταση αλλά η διαφορά των 2 αριστερών μπακ (Ορτέγα και Μπρούνο) δεν είναι τεράστια.
Εξάρι: Στον Μεντιλίμπαρ χρώνεται η αγωνιστική επιμονή στον Γκαρθία. Δεκτή η παρατήρηση αυτή αλλά ποιές είναι οι εναλλακτικές; Ή ο Έσε θα έπαιζε μέχρι να… σκάσει αγωνιστικά ή θα επιστρατευόταν περισσότερο ο Σιπιόνι που έδειξε κάποια θετικά δείγματα αλλά ως εκεί.
Οκτάρι: Και εδώ οι επιλογές εν τέλει δεν ήταν τόσες πολλές οπότε η προσέγγιση στο τέλος ήταν όσο αντέχει ο Έσε.
Δεκάρι: Η βασική επιλογή είναι δικαίως ο Τσικίνιο. Ο Νασιμέντο με βάση όσα δεν έδειξε πήρε περισσότερο χρόνο και σε διάφορες θέσεις (ακόμα και ως εξτρέμ) και ο μόνος αστερίσκος είναι ο Γιαζίτζι.
Εξτρέμ: Έχοντας ακραίους που είχαν δύσκολο το γκολ και τον Ποντένσε για πολύ καιρό ντεφορμέ επιστρατεύθηκε ξανά ως εξτρέμ ο Ροντινέϊ, έχοντας αναμφίβολα πιο καλή εικόνα μπροστά από τους κλασικούς πλάγιους επιθετικούς. Αστερίσκος και εδώ η μικρή χρησιμοποίηση του Αντρέ Λουίζ.
Σέντερ φορ: Ναι ο Ελ Καμπί δεν ήταν σε καθόλου καλό φεγγάρι αλλά για να βγαίνει από την 11άδα θα έπρεπε να υπάρχει μία ανάλογη εναλλακτική. Παιχταράς ο Ταρέμι και για ένα διάστημα προσέφερε αλλά στο Πρωτάθλημα είχε να βάλει γκολ από τις αρχές του Φλεβάρη. Αστερίσκος η παρουσία του Κλέιτον που τελικώς έχει χρησιμοποιηθεί πιο λίγο και από τον Λουίζ.
Εάν βάλουμε κάτω όλες τις μονάδες του ρόστερ θα δούμε ότι υπήρχε ένας δύσκολος συνδυασμός. Σε συγκεκριμένες θέσεις δεν υπήρχε πίσω παίκτης με ίδια ποιότητα με τον αντίστοιχο βασικό και παράλληλα υπήρξε και διάστημα που ούτε τα βασικά ατού απέδιδαν ανάλογα.
Σε όλα αυτά δεν ξεχνάμε και την παράμετρο του Champions League. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός πήγε εξαιρετικά και σπατάλησε και πολλές μα πάρα πολλές δυνάμεις.
Όσοι λοιπόν κατακεραυνώνουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον Μεντιλίμπαρ καλό είναι να δουν 2 πράγματα: πρώτον την γενική εικόνα και ιις ευθύνες όλων στον σύλλογο και 2ον το τι θα γινόταν εάν είχε άλλο ρόστερ – ο ίδιος προπονητής – στην διάθεσή του.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Gazzetta RSS .