Ο Γιάννης Σερέτης γράφει για την ακραία ατμόσφαιρα απογοήτευσης και μουρμούρας στον Παναθηναϊκό και για την «πρώτη» του Τεττέη που λατρεύτηκε από τα πιτσιρίκια και ετοιμάζεται για ενδεκάδα…
Προσοχή – προσοχή! Νέο κύμα εμφυλίου ξέσπασε στις τάξεις των φίλων της ομάδας! Για τον Αλαφούζο; Μπααα. Για την πώληση της ΠΑΕ; Αρχαίο. Για τον Μπενίτεθ; Όχι (ακόμα). Για τον Μπακασέτα; Τον Τετέ; Τον Ντραγκόφσκι; Τον Μλαντένοβιτς; Τον… Παπαδημητρίου; Μπα, είναι παλιά αυτά. Μπαγιάτεψαν. Boriiing, που λέει και μια φίλη.
Ποιο είναι το νέο πρόβλημα; Η απόσταση, λέει, του αγωνιστικού χώρου από την κερκίδα στο νέο γήπεδο στο Βοτανικό! Δεν θα είναι, λέει, το καινούριο γήπεδο όσο «κλουβί» θα έπρεπε να είναι! Ο ένας, λέει, θα είναι 12 μέτρα, ο άλλος 14, ο άλλος λέει «θα είναι σαν του ΟΑΚΑ»! Που το ΟΑΚΑ είναι στάδιο, αν ξέρει τη διαφορά της λέξης «γήπεδο» από «στάδιο»…
Λίγοι; Πολλοί; Μ’ αυτό το θέμα πάντως ασχολήθηκαν τις δύο τελευταίες μέρες του 2025 το όσοι (συνεχίζουν να) ασχολούνται αυτή την περίοδο με τον Παναθηναϊκό. Αυτά ήταν τα «απόνερα» της επίσκεψης του Πρωθυπουργού και του Δημάρχου Αθηναίων στον Βοτανικό, ίσως και ως αποτέλεσμα της ελλιπέστατης προβολής του έργου συγκριτικά με το αληθινό ιστορικό μέγεθός του, από την ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
«Μ’ αυτό βρήκες να ασχοληθείς Πρωτοχρονιάτικα;», θα πει ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος. Μερικές φορές αξίζει τον κόπο να βλέπουμε λίγο πιο βαθιά στη ψυχοσύνθεση του οπαδού. Αυτή την περίοδο, λοιπόν, πριν από τις «βαριές» μεταγραφές και δεδομένης της θλιβερής εικόνας της ομάδας στο τέλος του 2025 (πάλι ρεπό σήμερα, ένατη ημέρα άδειας στις 11 τελευταίες, go on Rafa!), οι κυρίαρχες λέξεις είναι «γκρίνια», «μιζέρια», «απογοήτευση». Όλα αυτά στους… μεγάλους. Τα παιδιά σκέφτονται διαφορετικά. Για τα παιδιά όλα είναι πιο αγνά. Πιο αυθεντικά. Πιο αφιλτράριστα. Εξ ου και το «Ωωωω, Ανδρέααααα Τεττέηηη» προχθές στο παγωμένο ΟΑΚΑ από τους μικρούς φίλους του Παναθηναϊκού.
Πρώτη φορά τον έβλεπαν με την πράσινη φόρμα και την πράσινη φανέλα. Από πού τον ξέρουν; Ελα ντε! Φανατικούς οπαδούς της Κηφισιάς δεν τους λες, πάντως. Να είχαν δει το πάρτι που είχε κάνει πέρυσι στη Λεωφόρο και εφέτος στο Βόλο εναντίον της αγαπημένης ομάδας τους; Το ποδοσφαιρικό γλέντι με παραδοσιακούς χορούς απέναντι στον Βίντα και στον Μουκουντί εφέτος στο Περιστέρι; Οσα είχε κάνει στην Τούμπα; Το εντυπωσιακό του ματς στην Τρίπολη ή το ντεμπούτο του με την εθνική Ελλάδας στο «Γ. Καραϊσκάκης»; Η ουσία είναι ότι ο Ανδρέας προτού καν παίξει στο πρώτο του παιχνίδι με τους Πράσινους φάνηκε πόσο δημοφιλής θα είναι στα πιτσιρίκια. Και είναι αλήθεια πως μακάρι τα παιδιά να «ταυτίζονται» με τέτοιους παίκτες. Και μακάρι οι μπαμπάδες τους να τους εξηγούν τον κόπο και τη διαδρομή και τις δυσκολίες του κάθε «Τεττέη». Και του κάθε «Ιωαννίδη», «Ντέλια», «Ελ Καμπί» και «Πινέδα».
Kι εδώ που τα λέμε, θα είναι κι αυτός μια από τις «βαριές» μεταγραφές του Παναθηναϊκού. Όχι επειδή τον επέλεξε ο Γιάννης Αλαφούζος όπως αποκάλυψε ο ίδιος στην υπέροχη συνέντευξή του στο Gazzetta, αλλά διότι από τις πρώτες μέρες του θα καταλάβει τι εστί να παίζεις από τον ΠΑΟ Ρουφ στον ΠΑΟ… σκέτο! Ο Ντέσερς είναι άγνωστο πότε και σε ποια κατάσταση θα επιστρέψει από το Κόπα Αφρικα, ο Σφιντέρσκι (για ακατανόητους σε εμένα λόγους) είναι προς πώληση προτού καν παίξει τα μπαράζ με την Πολωνία για το μπαράζ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο Πάντοβιτς προσπαθεί να επανέλθει από θλάση και προφανώς δεν διαθέτει τα προσόντα του Ανδρέα. Συνεπώς, μέχρι και «βασικό» τον βλέπω για το ματς με τον Πανσερραϊκό την επόμενη Κυριακή, ή ακόμα και με τον Αρη ή τον Παναιτωλικό στον «μονό» προημιτελικό Κυπέλλου της Λεωφόρου.
Κι εδώ που τα λέμε, δεν βλέπω κάποια άλλη χειμερινή μεταγραφή στην ενδεκάδα του Παναθηναϊκού στα πρώτα ματς του 2026, πλην αυτής του Σωτήρη Κοντούρη στο ματς Κυπέλλου…
Y.Γ: Aν ο Τετέ, ο Ντραγκόφσκι, κάποιος νεαρός που δεν παίζει συχνά, ο Φουφουτίδης ή οποιοσδήποτε άλλος δεν… πολυ-γουστάρει να παίζει στον Παναθηναϊκό, πρέπει να αποχωρήσει. Αν, όμως, δεν μπορεί να αποχωρήσει με τους όρους που θέλει το κλαμπ, ο ίδιος ο σύλλογος θα πρέπει να βρει τον κατάλληλο μηχανισμό για να πάρει από εκείνον ό,τι καλύτερο μπορεί. Γι’ αυτό και πάντα πρέπει να προσέχουμε πού βάζουμε την υπογραφή μας. Ως άτομα, αλλά και ως σύλλογοι…