Η νεαρή αθλήτρια του Γ.Σ Κηφισιάς, Έβελυν Μητροπούλου, μίλησε στο Δαμιανό Λεπτόπουλο για το stivoz.gr.
Η Έβελυν Μητροπούλου σε μια συνέντευξη για όλους και για όλα. Μιλάει για το ασημένιο στο Όρεγκον, στο Παγκόσμιο Κ20, κάνοντας τον απολογισμό της σεζόν 26/27. Αναφέρεται στο ξεκίνημά της στο στίβο, στον Πομάσκι, τον Τεντόγλου, στις σπουδές και την προπόνηση στις ΗΠΑ, αλλά και στο τι της λείπει περισσότερο από την Ελλάδα. Τέλος, οριοθετεί το μεγάλο της στόχο για το 2027 αλλά και αποκαλύπτεται επι πιο προσωπικού.
Δείτε ακολουθως επιλεγμένα short videos (playlist) :
«Χρυσό στην Πολωνία το 2027»
Σε μια συνέντευξη εφ’όλης της ύλης από τη μακρινή Βοστόνη όπου σπουδάζει, άνοιξε τα χαρτιά της για πολλά και ενδιαφέροντα. Από το ασημένιο στο Όρεγκον όπου έδειξε ότι έχει όλα τα εχέγγυα για μια ανοδική πορεία μπροστά της. Έκανε τον δικό της απολογισμό για τη σεζόν 26/27 που πλησιάζει στο τέλος της. Θυμήθηκε τα πρώτα της βήματα στο στίβο, αλλά και την συμβουλή που κουβαλάει μέχρι και σήμερα. Αναφέρθηκε στον προπονητή της, τον Γιώργο Πομάσκι, στον Μίλτο Τεντόγλου, αποκαλύπτοντας τους στόχους της για το 2027. Μίλησε για την Ελλάδα, τις σπουδές και την προπόνηση στην Αμερική, μην παραλείποντας να φανερώσει την ανθρώπινη πλευρά ενός νεαρού κοριτσιού πίσω από την αθλήτρια Έβελυν.
Η 18χρονη άλτρια του μήκους σημείωσε φέτος πανελλήνια ρεκόρ Κ20 με καλύτερη επίδοση στα 6,45μ. στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού όπου ήταν και η νικήτρια, ενώ βέβαια κορυφαία στιγμή ήταν το αργυρό μετάλλιο στο Eugene/Oregon στο παγκόσμιο Κ20, με 6,44μ.
Απολογισμός για την στιβική σεζόν ’26-’27
Για τη νεαρή αθλήτρια, η χρονιά κλείνει με θετικό πρόσημο:
«Ήταν μια τεράστια αλλαγή για μένα το ότι μπήκα σε ένα από τα καλύτερα γκρουπ για τα άλματα. Από τον κλειστό, έδωσα μια σιγουριά στον εαυτό μου με τις επιδόσεις ότι μπορώ να πετύχω πράγματα στο Παγκόσμιο. Όπως και έγινε με το ασημένιο μετάλλιο στο Όρεγκον, στον τελικό, στο άλμα εις μήκος. Με βοήθησαν οι πάνω από τους δέκα αγώνες στον ανοιχτό για να εμφανιστώ όπως έπρεπε στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα».
Το ασημένιο στο Όρεγκον
Για το τι συνετέλεσε στο να έρθει το μετάλλιο :
«Ήταν πολύ σημαντικό ότι ήμασταν στην Καλιφόρνια μια εβδομάδα νωρίτερα από τους αγώνες για να συνηθίσουμε την αλλαγή ώρας.
Στην ομάδα που μου είμαι, οι αθλητές του Πομάσκι με εμπνέουν για κάτι παραπάνω. Παρόλο που είχαμε βάλει στόχο 6.60, ξέραμε ότι μπορεί να έρθει η επίδοση των 6.45 που θα έδινε ένα μετάλλιο».
Το πρώτο συναίσθημα μετά το μετάλλιο
«Ανακούφιση! Σκέφτηκα κατευθείαν τον προπονητή μου που πίστεψε εξαρχής σε μένα. Το μετάλλιο είναι για μένα η εκκίνηση για ανοδική πορεία στον αθλητισμό».
Το ξεκίνημά της στο στίβο
«Ξεκίνησα από τα έξι. Ο γυμναστής του σχολείου πρότεινε στη μητέρα μου να γραφτώ στο στίβο. Στην αρχή γράφτηκα στο Deere με προπονητή τον Κώστα Σταμπολίδη τον οποίο και ευχαριστώ όπως και τις Δέσποινα Χορόζογλου και Ζωή Μαυροφρυδά για όσα έχω καταφέρει μέχρι τώρα. Πέρα από αντοχή, εμπόδια, ταχύτητα, τα έχω κάνει όλα. Με τράβηξε το μήκος γιατί είναι συνδυασμός σωματικών προσόντων, μυαλού και ψυχολογικής αντοχής».
Η συμβουλή που κουβαλάει μέχρι σήμερα
«Να το διασκεδάζεις και να σου φέρνει χαρά αυτό που κάνεις»
Ο Πομάσκι
«Τον γνώρισα σε ένα διασυλλογικό αγώνα στον Άγιο Κοσμά. Εκεί εξέφρασε την εντύπωση του για τα άλματα μου. Πήγα στο ΟΑΚΑ, κάναμε κάποιες προπονήσεις. Του είμαι ευγνώμων. Με κάνει να θέλω κάθε πρωί να είμαι στην προπόνηση. Τον εμπιστεύομαι και έχω τον απόλυτο σεβασμό προς εκείνον. Έχουμε δημιουργήσει ένα πολύ ωραίο και ευχάριστο κλίμα στην προπόνηση».
Οι σπουδές – η προπόνηση στην Αμερική
«Η εμπειρία του εξωτερικού είναι πάρα πολύ σημαντική γιατί σε βοηθάει να καλλιεργηθείς, σου ανοίγει το μυαλό. Ακόμα και να μην είχα το στίβο, ήθελα να φύγω από την Αθήνα για να δω κάτι άλλο. Είναι το ακαδημαϊκό και η φοιτητική ζωή που με τράβηξαν. Το πιο σημαντικό είναι ότι θα μάθω να γίνω ανεξάρτητη και να έχεις το θάρρος να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις».
Τι λείπει περισσότερο από την Ελλάδα
«Τα πάντα, το φαγητό, η καθημερινότητα των Ελλήνων είναι καλύτερη, ξέρουμε να περνάμε καλύτερα».
Η σύγκριση της προπόνησης μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής
«Η προπόνηση είναι πιο βαριά, πιο δύσκολη στην Αμερική».
Ο Μίλτος Τεντόγλου
«Πολύ καλό παιδί, ακομπλεξάριστος και πολύ ειλικρινής»
Στόχος για το 2027
«Το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Κ20 στην Πολωνία το 2027. Ως πιο μεγάλο στόχο, θα ήθελα να σπάσω κάποια στιγμή το 6.71 της Σπυριδούλας Καρύδη. Παράλληλα να συμμετέχω στο Ευρωπαϊκό κλειστού στίβου στην Ισπανία. Και αν καταφέρω, θα ήθελα να συμμετέχω και στο Παγκόσμιο στην Κίνα».
WHOISWHO
Ο άνθρωπος πίσω από την αθλήτρια
Το στοιχείο της Έβελυν που δεν γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος : «Έχω μεγάλη αυτοπεποίθηση, είμαι αισιόδοξη. Δίνω αξία στην επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων. Όταν κάποιος δεν κάνει το σωστό δεν θα το αφήσω να περάσει».
Αγαπημένη συνήθεια: «Να πίνω καφέ έξω με φίλους»
Αγαπημένο φαγητό : «Μουσακάς»
Αγαπημένη μουσική: «Lana del Rey», «Lorde»
Αγαπημένη ταινία: «Things I hate about you»
Σινεμά ή ταινία (Netflix) στο σπίτι: «Σινεμά και ειδικά θερινό»
Ρεκόρ ή Ολυμπιακό μετάλλιο: «Ρεκόρ»
Βουνό ή θάλασσα: «Θάλασσα»
Διακοπές στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό: «Στην Ελλάδα»
Αγαπημένη ηθοποιός : «Ζεντέγια»
Γούρι πριν από κάθε αγώνα: «Βάζω ένα συγκεκριμένο makeup στα μάτια μου»
Ποιο παίρνεις πρώτον τηλέφωνο μετά από κάθε αγώνα: «Την κολλητή μου Άρια ή την μητέρα μου αν δεν έχει πάει καλά ο αγώνας»
Ένα μυστικό που δεν έχεις πει ποτέ δημόσια: «Πάντα θα καταφέρω να κάνω αυτό που θέλω και φτιάχνω ωραία γλυκά»
Αγαπημένο γλυκό : «lemonpie»
Τι σε φοβίζει αλλά δεν το δείχνεις: «Φοβάμαι ότι συνέχεια χάνω κάτι»
Μελλοντικό όνειρο πέραν του στίβου: «Να ασχοληθώ με την πολιτική. Χρειάζεται ενίσχυση στον αθλητισμό ειδικά για τα νέα κορίτσια και θα ήθελα να ασχοληθώ μέσα από διάφορους τρόπους»
Ο ήρωας της Έβελυν: «Ο προπονητής μου»
Πρότυπο αθλήτριας: «Larissa Iapichino & Keely Hodgkinson»
Η συμβουλή της σε ένα νεαρό κορίτσι: «Να μην αφήνει κανέναν να μπει εμπόδιο στην πορεία της και να πιστεύει στον εαυτό της, βάζοντάς τον ως προτεραιότητα»
