
Με ένα άκρως συγκινητικό βίντεο ο σπουδαίος Μπόγιαν Γιορντάνοφ έβαλε τέλος σε μια μεγάλη καριέρα, έχοντας στα 43 του οδηγήσει τον Άρη και πάλι στην Novibet Volley League.
Στο ελληνικό πρωτάθλημα βόλεϊ έχουν έρθει σπουδαίοι ξένοι που έχουν προσφέρει πολλά. Λίγοι ωστόσο έχουν καταφέρει να συνδυάσουν στον απόλυτο βαθμό τις αγωνιστικές επιδόσεις τους με τον χαρακτήρα. Ένας από αυτούς που έχουν ξεχωρίσει και στα δύο είναι ο Μπόγιαν Γιορντάνοφ.
Ο Βούλγαρος διαγώνιος στα 43 του χρόνια και αφού κατάφερε να συμβάλλει τα μέγιστα στην επιστροφή του Άρη στην Novibet Volley League, αποφάσισε να βάλει τέλος στην σπουδαία του καριέρα.
Με ένα άκρως συγκινητικό βίντεο, ο Γιορντάνοφ άφησε τα αθλητικά του παπούτσια και τη φανέλα του Άρη, την τελευταία που φόρεσε στο τάραφλεξ και με μήνυμά του ευχαρίστησε προπονητές, συμπαίκτες, αντιπάλους, φιλάθλους, δημοσιογράφους και φυσικά την οικογένειά του, με ιδιαίτερη αναφορά στον πρώτο του προπονητή και στη μητέρα του, που πίστεψε από την αρχή στο όνειρό του.

Αναλυτικά το μήνυμα του σπουδαίου Βούλγαρου διαγώνιου έχει ως εξής: «Το έκανα με τον δικό μου τρόπο… με όλη μου την καρδιά και την ψυχή, από αγάπη για το παιχνίδι!
Πω πω… πότε πέρασαν 30 χρόνια; Ήμουν μόλις 13 όταν ξεκίνησαν όλα…
Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους προπονητές, συμπαίκτες και αντιπάλους μου στο γήπεδο! Με βοηθήσατε να γίνω ο αθλητής που είμαι σήμερα!
Ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα! Σας αγαπώ!
Ευχαριστώ και όλους όσοι δεν πίστεψαν σε μένα! Παράξενο ή όχι, αλλά η δική σας στάση μου έδινε κίνητρο κάθε μέρα!
Ευχαριστώ επίσης όλους τους δημοσιογράφους που κάλυψαν τις εμφανίσεις μου όλα αυτά τα χρόνια!
Σε όλους τους φιλάθλους: σας ευχαριστώ για κάθε αυτόγραφο που μου ζητήσατε! Για κάθε φωτογραφία μαζί σας! Για το ότι φωνάζατε το όνομά μου! Με κάνατε καλύτερο και με ωθούσατε να δίνω σε κάθε προπόνηση και σε κάθε αγώνα όλο και περισσότερα, γιατί δεν ήθελα να σας απογοητεύσω! Εσείς είστε το όνειρό μου που έγινε πραγματικότητα!
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τον πρώτο μου προπονητή, που με βρήκε τυχαία στο σχολείο και μου έδειξε τι είναι το βόλεϊ – τον κ. Μποζιντάρ Γκοράνοφ! Όλα έγιναν όπως μου είχες πει, κόουτς, και μάλιστα καλύτερα!
Και πιο ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τη μητέρα μου, που πίστεψε στο όνειρό μου.
Περάσαμε πολλές δύσκολες…».

